Thaitanium Live in Melbourne

ไปออสเตรเลียจนกลับมาเดือนกว่าแล้วยังเล่าเรื่องราวในวันแรกไม่จบแลย

ไม่รู้จะยื้อไปถึงไหน

เอาล่ะ วันนี้จะเล่าให้จบวันแรกซะที

หลังจากกลับจากพูดคุยกับผู้อำนวยการเทศการศิลปะนานาชาติเมลเบิร์น(แบบรวบรัด)ผมก็เดินกลับมาที่พักเพื่อเตรียมตัวสำหรับภาระกิจต่อไปในคืนแรกนี้

เนื่องจากต้องไปดูเดี่ยวไมโครโฟนในตอนหัวค่ำและตามด้วยคอนเสิร์ตไทเทในตอนดึก การอาบน้ำอาบท่าและหาอาหารเย็นทานซะก่อนดูจะเป็นทางเลือกที่ฉลาดที่สุด โชคดีที่ที่พักของผมอยู่กลางย่านชุมชน ท่าเทียบกับกรุงเทพก็คงเหมือนกับการได้พักที่มาบุญครองยังไงยังงั้น เมื่อกลับที่พักอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยก็ออกเตร็ดเตร่หาอะไรกินแถวๆนั้น รอบๆที่พักของผมเต็มไปด้วยร้านอาหารแบบฟาสต์ฟู๊ดหลากหลายเชื้อชาติ มีทั้งเบอร์เกอร์หรือแซนวิชแบบฝรั่ง ไก่ทอดเคเอฟซี อาหารอินเดียจีนญี่ปุ่น หรือจะเป็นซุปเปอร์มาเก็ตก็มีอยู่สองสามเจ้า แต่แปลกที่ไม่ยักกะมีอาหารไทย ซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องดีเพราะตั้งใจอยู่แล้วว่าจะหลีกเลี่ยงอาหารไทยเพื่อจะได้สัมผัสรสชาติอหารท้องถิ่นที่นี่อย่างเต็มที่

อากาศที่นี่ก็กำลังเย็นสบายเหมือนเดินในเชียงใหม่ตอนกลางคืนผมจึงเดินเลือกร้านที่ถูกใจอย่างไม่รู้จักเหนื่อย แต่เดินอยู่นานก็เลือกไม่ถูก จริงๆแล้วอยากลองอาหารอินเดียที่สุดแต่ไม่กล้าเพราะไม่รู้จะสั่งอะไรดี อีกทั้งการที่จัดร้านแบบฟาสต์ฟู๊ตที่ต้องไปเข้าแถวสั่งอาหารที่เค้าท์เตอร์ก็เกรงว่าความลังเลของเราจะทำให้เสียเวลาคนอื่นที่ต่อแถวอยู่ผมจึงเดินคอตกเข้าไปที่ร้านเคเอฟซีแบบสิ้นหวังเพราะความตั้งใจอีกอย่างของการมาอยู่ที่นี่สองอาทิตย์คือจะไม่แตะต้องฟาสต์ฟู๊ดที่มีขายในเมืองไทยด้วย

แต่เวลาก็เหลือน้อยเต็มทีใกล้จะได้เวลาของการเดี่ยวไมโครโฟนแล้วเคเอฟซีจึงเป็นทางเลือกที่ง่ายที่สุด เมื่อเข้าไปในร้านบรรยากาศก็ดูเป็นมิตรดี เมนูก็ดูคุ้นเคย ผมพยายามหาเมนูที่เมืองไทยไม่มในที่สุดก็เหลือบไปเห็นเมนูที่ชื่อว่าFiller เป็นแซนวิชชิ้นใหญ่ที่ใส่ไส้ไว้เพียบสมชื่อ คื่อมีอะไรก็เติมเข้าไปให้เต็ม มีทั้งเนื้อทั้งผักทั้งเบคอนและซอสอีกหลายแบบดูแล้วน่ากินเป็นที่สุด ราคาก็ไม่แพงถ้าจำไม่ผิดน่าจะอันละแปดสิบกว่าบาท จึงเลือกเมนูนี้ไปอย่างไม่ลังเล ผมเดินกลับไปกินที่โรงแรมเพราะอยากเปิดทีวีดูข่าวไปด้วย และร้านเคเอฟซีนี้ก็อยู่ห่างจากที่พักผมแค่สิบก้าว ก่อนเข้าไปในที่พักผมแวะร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อเครื่องดื่มติดมือไปด้วยแล้วก็มาสะดุดตากับสิ่งนี้

จริงๆก็ไม่มีอะไรพิศดารไปกว่าความเป็นไดเอ็ทโค้กหรอก แต่กระป๋องมันสวยเหลือเกิน ผมซื้อมาฝากภรรยาที่เมือไทยด้วยหนึ่งกระป๋อง เป็นโค้กซีโร่กระป๋องสีดำสวยกว่ากระป๋องนี้อีกซึ่งภรรยาผมชอบมากจนป่านนี้ยังไม่กล้าเปิดกินเลย ด้วยความเสียดาย

เมื่ออิ่มหนำสำราญกับเจ้าฟิลเล่อร์และไดเอ็ทโค้กไปแล้ว(ขอบอกว่าฟิลเล่อร์อร่อยมาก เมืองไทยน่าจะเอามาขายบ้าง) ผมก็เดินไปดูเดี่ยวไม่โครโฟนที่ทาวน์ฮอลล์ซึ่งอยู่ห่างจากที่พักไปแค่สองสามร้อยเมตรได้เดินย่อยอาหารไปในตัว

ทาวน์ฮอลล์เป็นตึกเก่าๆที่ข้างในแบ่งห้องเพื่อกิจกรรมต่างๆของเมือง ห้องมีหลายขนาดตั้งแต่ห้องเล็กๆจุคนได้ร้อยกว่าคน ไปจนถึงฮอลล์ขนาดใหญ่ใกล้เคียงกับหอประชุมใหญ่ธรรมศาสตร์ ซึ่งในช่วงเทศการตลกนี้ทุกห้องจะกลายเป็นสถานที่ที่ใช้แสดงเดี่ยวไมโครโฟนโดยสุดยอดตลกจากทั่วโลก จากโปรแกรมที่ทางรัฐบาลออสเตรเลียจัดให้ผมนั้น ผมจะดูการแสดงที่นี่สามโชว์ด้วยกัน ซึ่งทั้งสามโชว์จะจัดในห้องต่างๆไม่ซ้ำกันในตึกนี้เลย โชคดีจริงๆ

พยายามจะเก็บภาพด้านนอกตึกมาให้ดู แต่ประสิทธิภาพของกล้องไม่ดีพอจะทำให้เห็นชัดได้ แต่ขอให้เพ่งมองผู้คนจำนวนมากในภาพนั้น เชื่อหรือไม่ว่าทั้งหมดที่เห็นนั้นคือผู้คนที่ยืนต่อแถวรอชมการแสดง และแถวนั้นยาวโอบตึกไปสองด้านเต็มๆ ผู้คนที่นี่ช่างรักการต่อแถวเสียจริงๆ ทั้งที่บัตรก็มีหมายเลขที่นั่งกำหนดอยู่แล้วพวกเขาก็ยังอยากต่อแถวเพื่อรอเวลาประตูเปิด อยากให้คนดูคอนเสิร์ตไทยเป็นแบบนี้บ้างจัง

วันนี้ผมได้ดูโชว์ในห้องขนาดกลางจุคนดูได้ประมาณสามร้อยคน เวทีไม่ได้ตกแต่งอะไรมากมายมีเพียงม่านสีกรมท่ากับไมโครโฟนหนึ่งตัวเท่านั้นเจ้าของโชว์ในวันนี้เป็นตลกชื่อดังและเป็นดีเจที่เรตติ้งสูงไม่น้อยเขาชื่อว่า Wil Anderson หน้าตาก็เป็นแบบนี้

จะเห็นว่าหน้าตาดีทีเดียว และการแสดงของเขาก็สนุกมากซะด้วย เขาเป็นคนที่พูดเร็วจึงทำให้การปล่อยมุกของเขาก็เร็วไปด้วย นักวิจารณ์ที่นั่นบอกว่านี่เป็นโชว์ที่มุกตลกต่อนาทีเยอะที่สุด ผมจึงต้องตั้งใจดูเป็นพิเศษไม่งั้นจะฟังไม่ทันบางทีฟังทันก็แปลไม่ทัน และที่นั่งก็อยู่ห่างจากเวทีแค่สามแถวจึงทำให้อยู่ในระยะที่ีนายวิลเขาหันมาสบตาอยู่ตลอดทั้งโชว์ จึงเป็นการดูตลกที่เกร็งที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต ตลกของวิลเป็นตลกที่แรงตรงไปตรงมาทะลึ่งตึงตังแต่ไม่ถึงกับลามก ชื่อโชว์ของเขาในคราวนี้คือWill of Godมุกหลักๆจึงเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้า เรื่องแบบนี้มาเล่าในบ้านเราคงเจอใครเดินขบวนประท้วง แต่คนดูที่นั่นหัวเราะไปกับการเล่นตลกกับพระเจ้าและศาสนาอย่างเมามัน

หนึ่งชั่วโมงเศษๆผ่านไปอย่างรวดเร็ว และคุ้มค่ากับการยืนเข้าแถวรออยู่ครึ่งชั่วโมงจริงๆ วิล นายแน่มาก

ผมเดินกลับที่พักมาตั้งหลักกันใหม่ ตอนนั้นสามทุ่มกว่าๆแล้วผมนั่งพักและเตรียมโปรแกรมสำหรับวันต่อไปและเริ่มลังเลว่าวันนี้จะเบี้ยวคอนเสิร์ตของไทเทดีไหม ระหว่างที่เริ่มขี้เกียจขึ้นเรื่อยๆนั้นคุณแก้วผู้จัดการของไทเทก็โทรเข้ามาพอดี อย่างนี้คงจะเบี้ยวไม่ได้ซะแล้ว ผมถามแก้วเรื่องสถานที่แสดงแล้วคว้าแจ๊กเก็ตตัวเก่งเรียกแท๊กซี่ไปที่นั่นทันที

สถานที่แสดงของไทเทชื่อว่าThe Metroเป็นLive Houseที่ใหญ่ที่สุดแห่งนึงของเมลเบิร์น นี่เป็นครั้งแรกที่มีวงดนตรีจากเมืองไทยมาแสดงที่นี่ แถมยังมีัวงเปิดเป็นวงฮิพฮอพของออสเตรเลียอีกหลายวงด้วย นับว่าน่าภูมิใจแทนคนไทยจริงๆ

เขามีการทำเสื้อสต๊าฟกันด้วยนะ สต๊าฟก็เป็นนักเรียนไทยที่มาเรียนกันอยู่ที่นี่และหุ้นกันจัดคอนเสิร์ตครั้งนี้ขึ้นมา ค่าเช่าสถานที่นั้นไม่ถูกเลย แต่พวกเขาก็สามารถขายบัตรได้จนคนดูเต็มฮอลล์และยังขายเครื่องดื่มในงานได้อีกเพียบ คนดูก็มีทั้งคนไทยและคนที่นี่ที่ตามมาดูว่าฮิพฮ๊อพเมืองไทยนั้นเป็นอย่างไร

บรรยากาศหลังเวทีมีกรุ๊ปปี้สาวสาวหลากหลายเชื้อชาติตามมาให้กำลังใจ ผมนั่งคุยกับไทเทอยู่ที่นี่อยู่นานพอควร พวกเขาบอกว่าก่อนหน้าจะมาเล่นที่นี่พวกเขาไปเปิดคอนเสิร์ตที่ซิดนี่ย์มาก่อนซึ่งก็ประสพความสำเร็จเป็นอย่างดี ผมถามเขาว่าระหว่างอยู่ที่ออสเตรเลียตอนว่างๆเขาทำอะไร ลองเดาดูครับรับรองว่าเดาไม่ถูก พวกเขาไปเที่ยวสวนสัตว์กันครับ เที่ยวมาทุกเมืองเพราะที่นี่มีสัตว์แปลกๆอยู่เยอะมาก น่ารักจริงๆ เราคุยกันเกี่ยวกับอัลบั้มใหม่ของพวกเขาที่กว่าจะเสร็จก็คงต้องปีหน้าแต่ว่าในปีนี้เราอาจจะทำอัลบั้มพิเศษกันเพื่อไม่ให้แฟนๆได้คิดถึงนาน รอฟังข่าวกันได้จากเว็บของสนามหลวงนะครับ

แล้วก็ได้เวลาโชว์ บรรยากาศความสนุกสนานไม่ได้ต่างจากบ้านเราเลย ผู้คนมากันแน่นขนัดดูแล้วเหมือนเป็นปาร์ตี้นักเรียนไทยที่นี่เลย

ภาพความแน่นของคนดูจากอีกมุมนึง

ปิดท้ายด้วยรายชื่อเพลงในโชว์วันนั้น

ผมกลับที่พักมาก่อนที่คอนเสิร์ตจะเลิก เพื่อเก็บแรงไว้สำหรับวันต่อไปซึ่งจะต้องไปพบกับเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานศิลปะแห่งรัฐวิคตอเรีย ไปที่หอศิลป์สำหรับภาพเคลื่อนไหว(ที่นี่เจ๋งมาก) เยี่ยมสถานีวิทยุอีกสองสถานีแล้วปิดท้ายด้วยคอนเสิร์ตของThe Vines(นี่ก็เจ๋งเช่นกัน)

แล้วจะมาเล่าให้ฟังต่อครับ

~ โดย pated บน มิถุนายน 13, 2007.

8 Responses to “Thaitanium Live in Melbourne”

  1. สวัสดีครับพี่เต็ด🙂

    กระป๋องสวยแบบนี้น่าจะซื้อมาฝากแฟน 2 กระป๋องนะครับ
    เอาไว้ให้ดื่มกระป๋องนึง แล้วก็เก็บกระป๋องนึง

    แต่ก็นะ…รสชาติข้างในมันก็คงจะเหมือนๆ กันนั่นแล

  2. ไทเทฯ ไทเทฯ ไทเทฯ ไทเทฯ
    🙂

  3. อยากได้กระป๋องจังเลยย
    น่ารักกก
    เลทติ้งไทเทที่นู้นก้อคงกระฉูดระดับนึงเลยซิค่ะ

  4. โห ป๋า หายไปนานมากเลยครับ

  5. โอะ.. วันที่สองมาแล้ว ..

    Filler ฟังดูน่ากินมากเลยครับ .. หิวเลยเนี่ย..

  6. tight

  7. godddddddddddddddddddddd!!!!!
    thaitay is da besttttttttt!!!
    they’re veri friendly….!!
    i luv KH damn muchhh!!!!!
    KH king of da hustle!!
    heyyy!!i want 2 c mA KH!!!lol
    he make me craze!!!
    damn!!!
    i luv THAITANIUM damn
    much in ma lifeeeeeee!!!
    [T&T]

  8. i luv THAITANIUM

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: