โดนแท๊กเข้าให้

อยู่ดีดีก็มีคนมาแท๊ก
เมื่อวันสองวันก่อนเข้าไปอ่านบล๊อกของบอยซึ่งเพิ่งโดนแท๊กก็ยังงงงงงอยู่ว่ามันคืออะไร
มาวันนี้น้องอุ๋ยเข้ามาแท๊กก็เลยตามไปอ่านบล๊อกของอุ๋ยแล้วจึงทราบว่าเราโดนแท๊กมาตั้งนานแล้วแต่ไม่ได้รู้เรื่องเลย
มิน่าเล่าในเมลบ๊อกซ์ของเราจึงเต็มไปด้วยเมลทีี่มีคำว่าแท๊กเต็มไปหมด
เอาล่ะเมื่อโดนแท๊กแล้วก็ต้องทำอะไรซักอย่าง
ไอ้คนแท๊กก็ไม่บอกซะด้วยว่าต้องทำอะไรบ้าง เท่าที่อ่านดูก็เดาว่าให้เล่าเรื่องของตัวเองที่ไม่เคยมีใครรู้ห้าเรื่อง ใช่ไหม
ไม่รู้ล่ะ เอาตามนี้ก็แล้วกัน

Young Ted

1.ตอนป.1เคยโดนเพื่อนท้าชกหน้าโรงเรียนเพื่อเคลียร์ปัญหาเรื่องหญิง เพื่อนผมคนนี้ชื่อยุทธนาเหมือนผมเด๊ะ เขาเป็นนักเลงประจำห้อง เราไม่ค่อยชอบหน้ากันเท่าไหร่เพราะความที่ชื่อเหมือนกันก็เลยทำให้เพื่อนต้องรียกเราด้วยนามสกุลแทนที่จะเป็นชื่อ ตลอดเวลาที่เราอยู่ห้องเดียวกัน(ป.1-ป.4)เพื่อนๆจะเรียกผมว่าบุญอ้อมแทนที่จะเรียกชื่อหน้าขายหน้าจริงๆ นอกจากจะชื่อเหมือนกันแล้ว เรายังชอบผู้หญิงคนเดียวกันอีกด้วย เธอชื่อสุกัญญา มงคลชัย เธอเป็นดาวประจำห้องเรา สูงสง่าหน้าคมเข้มแบบไทยไทย ผมชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็น(ช่วงนั้นเพลงแฟนฉันกำลังดังพอดี อินสุดสุด) หลังจากแอบรักเธอมาหนึ่งเทอมเต็มๆ ไอ้พงษ์ศาสตร์(นามสกุลของยุทธนาอีกคนหนึ่ง)ก็มาขอท้าชกกับผมที่หน้าโรงเรียนด้วยเหตุผลที่ว่าเราชอบผู้หญิงคนเดียวกัน ผมก็งงว่ามันรู้ได้ไงวะว่าเราชอบสุกัญญา สงสัยมันต้องเข้าห้องน้ำเดียวกับที่เราเคยเขียนไว้ที่ประตูว่า”สุกัญญาเป็นแฟนฉัน ลงชื่อ ยุทธนา”แน่แน่เลย

เย็นวันนั้นใครผ่านไปแถวสนามหญ้าหลังป้ายรถเมลที่อนุสาวรีย์ชัย ก็คงจะได้เห็นนเด็กตัวกระเปี๊ยกสองคนยืนท้าทายกันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ผู้คนคงไม่รู้หรอกว่าไอ้เด็กสองคนเนี้ยมันชื่อเหมือนกันแล้วยังชอบหญิงคนเดียวกันอีกด้วย

2.ผมอึราดกางเกงในวันแรกที่ไปโรงเรียน ไปเรียนอนุบาลหนึ่งวันแรกผมก้าวเข้าโรงเรียนอย่างเท่สุดๆ เพราในขณะที่เด็กคนอื่นร้องไห้ไม่ยอมเข้าโรงเรียนหรือไม่ยอมให้คุณแม่กลับบ้าน ผมกลับเดินยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ไม่หวั่นไหวกับสิ่งใดทั้งสิ้น จนเข้าห้องเรียนไปแล้วก็ยังคงมีมาดคมเข้มน่าเกรงขามจนคุณครูประจำชั้นสังเกตเห็นเลยยกตำแหน่งหัวหน้าห้องให้ตั้งแต่ชั่วโมงแรกของการเรียน ผมยิ้มรับตำแหน่งอย่างเคร่งขรึม ในใจก็คิดว่าแล้วเป็นหัวหน้าห้องมันต้องทำอะไรบ้างวะ แต่คิดได้ไม่นานก็หยุด เพราะมีเรื่องอื่นให้คิดแทน ผมปวดอึครับ ถ้าอยู่ที่บ้านการปวดอึไม่ใช่เรื่องใหญ่ก็แค่เดินไปเข้าห้องน่้ำก็เสร็จ แต่นี่อยู่ในห้องเรียนคุณครูก็เริ่มสอนแล้วเราจะเดินไปเข้าห้องน้ำเลยได้ไหม แล้วไอ้ห้องน้ำนี่มันอยู่ตรงไหน เราเป็นหัวหน้าห้องด้วยจะถามอะไรโง่ๆก็จะเสียการปกครอง หลังจากคิดอยู่ได้ไม่นานผมก็ไม่อยากไปห้องน้ำแล้ว เพราะมันออกมาแล้วเต็มกางเกงที่ใส่อยู่อย่างหนึบหนับ

เช้าวันนั้นถ้าใครผ่านไปที่โรงเรียนผมก็จะเห็นคุณครูเดินจูงมือเด็กหน้าตาน่ารักและดูมีความเป็นผู้นำสูงเดินผ่านสนามหญ้าของโรงเรียน และถ้าสังเกตให้ดีก็จะเห็นว่าเด็กคนนั้นเดินไม่ค่อยถนัดนัก เขาไม่ได้ลังเลหรือไม่อยากเดินไปกับคุณครูหรอกนะ เขาเพียงแต่นึกว่าแล้ววันนี้จะมีกางเกงใส่กลับบ้านไหมน้อ

3.ผมเคยโดนตบปากกาเขียนแบบเพราะไปซื้อหนังสือโป๊ ก่อนที่ผมจะไปทำงานที่สนามหลวงในวันนี้ ตอนมัธยมผมชอบแวะไปที่สนามหลวงบ่อยๆ เพราะสนามหลวงเป็นแหล่งวิชาความรู้ เป็นที่ที่คุณจะหาหนังสือทุกประเภทได้ในราคาไม่แพง ผมชอบไปเดินหาหนังสือการ์ตูนเก่าๆ และหนังสือนิยายวิทยาศาสตร์เอาไว้อ่านเล่น ระหว่างที่เลือกหนังสืออยู่นั้นก็จะพยายามเงี่ยหูฟังประโยคเด็ดจากคนรอบข้าง ประโยตที่จะนำมาซึ่งความตื่นเต้นมหัศจรรย์เกินกว่าจะบรรยาย ประโยคที่ว่าคือ”โป๊มั้ยน้อง” เมื่อได้ยิินเราต้องตั้งสติให้มั่นทำเป็นไม่สนใจแต่พยักหน้าให้เจ้าของเสียงรู้แต่คนรอบข้างไม่รู้ ไม่ง่ายนะครับทำอย่างนี้แต่ผมก็ทำได้ดีเสมอ หลังจากนั้นก็ควักเงินให้และก็รอ ช่วงนี้สำคัญมากเพราะต้องรออยู่กับที่อย่าเดินไปไหนไกล เดี๋ยวตอนเขาเอาสินค้ากลับมาส่งแล้วหาเราไม่เจอเราก็จะเสียเงินฟรี ช่วงสำคัญนี้แหละที่ผมโดนตบ เด็กช่างกลคนหนึ่งเดินมากระชากปากกาเขียนแบบด้ามเท่ที่พ่อเพิ่งซื้อให้จากกระเป๋าเสื้อผม ผมคว้ามือนั้นไว้ตามกลไกของธรรมชาติ เจ้าของมือนั้นสบัดอย่างแรงพร้อมตะคอกใส่หน้าผมว่า”อย่าทะลึ่งน่า” ได้ผล..ผมปล่อยมือทันที แล้วก็ได้แต่ยืนมองพี่คนนั้นเดินลับไปกับฝูงชนพร้อมปากกาเขียนแบบด้ามหรูของผมที่เพิ่งใช้ไม่กี่ครั้ง

เย็นวันนั้นถ้าใครผ่านไปแถวสนามหลวงก็จะเห็นเด็กมัธยมต้นในเครื่องแบบหน้าตาดดูมีความเป็นผู้นำยืนเก้ๆกังๆว่าจะตามไปเอาของที่โดนขโมยหรือจะรอสินค้าที่จ่ายตังค์์ไปแล้วดี แต่ผู้คนเหล่านั้นคงไม่รู้หรอกว่า ในใจของเด็กคนนั้นมันคิดอยู่ว่า”พี่เขารู้ได้ไงว่าเราทะลึ่งว๊า ตอนเราซื้อหนังสือโป๊เราว่าเราเนียนแล้วนา เขารู้ได้ไงน้า”

4.ผมเคยพยายาามจะเดินทะลุกำแพงในร้านอาหารกลางซอยทองหล่อ ผมชอบอาหารไทยและไปทานอาหารที่ร้านเรือธงกลางซอยทองหล่ออยู่บ่อยๆ ส่วนใหญ่ผมจะนั่งทานข้างล่างแต่มีอยู่วันหนึ่งที่เต็มจึงต้องไปนั่งข้างบน เมื่อทานเสร็จเช็คบิลแล้วก็จะกลับบ้าน ผมเดินนำกลุ่มเพื่อนๆลงมา เมื่อก้าวลงจากบันไดขั้นสุดท้ายเหลือบตามองดูสภาพในร้านก็เห็นผู้คนอยู่เต็มไปหมด ร้านก็แคบผมเลยไม่อยากฝ่าฝูงชนออกไปก็เลยจะเลี้ยวไปอีกทางหนึ่งเพราะเห็นว่าคนน้อยกว่่า คิดแล้วก็ก้มหน้าก้มตาเดินออกไปอีกทาง ขณะที่ก้มหน้าเดินอยู่นั้นก็มองเห้นว่าข้างหน้ามีเท้าคนกำลังเดินสวนมาทางเดียวกับเราก็เลยหลบให้ เมื่อเราขยับไปทางซ้ายเท้าคู่นั้นก็ขยับมาทางเดียวกัน พอเราขยับทางขวาเขาก็ขยับด้วย ขยับไปขยับมาอยู่จนเพื่อนที่เดินตามมาข้างหลังมันเริ่มหัวเราะ มันหัวเราะอะไรกัน

วันนั้นถ้าใครนั่งทานอาหารอยู่ที่ชั้นล่างร้านเรือธงก็คงจะเห็นดีเจหนุ่มร่างท้วมหน้าตาดูมีความเป็นผู้นำพยายามจะเดินเข้าไปในกระจกเงาที่กำแพงตรงทางลงมาจากชั้นสอง เขาก้มหน้าก้มตาพยายามจะเดินเข้าไปให้ได้แถมยังโยกซ้ายทีขวาทีไม่ยอมหยุดเพราะนึกว่าเงาของตัวเองเป็นใครที่เดินขวางอยู่ ปากก็พูดอยู่ตลอดเวลาว่า”ขอโทษครับ ขอโทษครับ”

5.ผมเคยพยายามสั่งอาหารที่ไม่มีในเมนูแถมยังอารมณ์เสียใส่บริกรอีกด้วย ผมไปทานอาหารที่โทนี่โรม่าเป็นครั้งแรก ตอนจะเดินเข้าร้านมองเห็นโปสเตอร์ที่หน้าร้านโชว์อาหารหน้าตาน่ากินจึงจำชื่อไว้ตามที่เขียนไว้ในโปสเตอร์ว่า”โตโก้” พอขึ้นไปนั่งชั้นบนจึงสั่งโดยไม่ขอดูเมนูเลยว่า”โตโก้ที่นึง” บ๋อยงง “โตโก้ไม่มีครับ” ผมตกใจถามว่าหมดเหรอ แต่บ๋อยบอกไม่หมดครับแต่ไม่มีอาหารชื่อนี้ ผมก็เถียงว่าก็ติดโปสเตอร์โชว์อยู่หน้าร้านไง บ๋อยก็งงงงส่ายหัว ผมเริ่มหงุดหงิด เดินลงไปข้างล่างกะว่าจะเอาโปสเตอร์ขึ้นมาให้บ๋อยดู แล้วเมื่อลงไปถึงก็ยืนอึ้งอยู่หน้าโปสเตอร์

ถ้าใครไปทานอาหารที่โทนี่โรม่าในวันนั้นก็คงจะเห็นบ๋อยยืนงงงงอยู่ที่โต๊ะนึงที่แขกเดินลงไปข้างล่างทั้งที่ยังไม่ได้สั่งอาหารแล้วก็ไม่เดินกลับขึ้นมาอีกเลย ผู้คนเหล่านั้นคงไม่รู้หรอกว่า พ่ออหนุ่มร่างท้วมหน้าตามีความเป็นผู้นำคนนั้นพบความจริงบางอย่างที่โปสเตอร์ที่หน้าร้านว่า อาหารที่เขาคิดว่าชื่อ”โตโก้”นั้น จริงแล้วมันอ่านว่า”To Go” แปลว่าร้านนี้สั่งอาหารห่อกลับบ้านได้ด้วย แล้วหนุ่มร่างท้วมคนนั้นก็ห่อตัวเองกลับบ้านและไม่กล้าไปกินร้านนั้นอีกนาน

ครบห้าเรื่องแล้วทำไงต่ออ่ะ
ต้องแท๊กต่อใช่ไหม แท๊กยังไงง่ะ
ต้องไปโพสต์ที่บล๊อกคนอื่นใช่ไหม
แล้วถ้าเขาไม่มีบล๊อกแล้วจะแท๊กยังไง เขาจะรู้ไหมว่าเราแท๊ก
ห้ามแท๊กคนที่เคยถูกแท๊กใช่ไหม
แล้วเราจะรู้ได้ไงว่าใครเคยโดนมาหรือยัง
ช่วยด้วย ทำไงต่อ ช่วยด้วย

ขอบคุณทุกท่านที่มาช่วยบอกวิธี
ดังนั้นผมจะแท๊กผู้คนต่อไปนี้ครับ
ขอแท๊กน้องพร
น้องเติ้ล
ไอ้แจ๊ค
คุณhongในฐานะที่เข้ามาเม้นท์โพสต์นี้เป็นคนแรก
และคนที่ห้า 555 เราจะเอาไปแท๊กคนอ่านดีดีทีฉบับเดือนกุมภาพันธ์ 5555 แท๊กผ่านบทบก.ซะเลย 5555555

~ โดย pated บน มกราคม 20, 2007.

10 Responses to “โดนแท๊กเข้าให้”

  1. 😀 ขำๆๆๆ
    ว่าแต่ว่าเรื่องที่สองคุ้นๆนะคะ
    น่าจะเคยมีคนรู้แล้วจากดีดีที (รึป่าว?)
    🙂

  2. โอ๊ยยยยย ขำมากๆๆๆๆ เสียดายตอนที่อ่านนี่กำลังมาส์คหน้าอยู่ค่ะเลยขยับหน้ามากไม่ได้

    ความจริงหนูก็เคย tag พี่แล้วทีนึง (ไม่รู้ตัวเลยล่ะซี้) แต่มีความผิดพลาดทำให้เนื้อความที่เขียนวันนั้นมันลบไปหมด

    วิธีการ tag คนอื่นต่อคือ ถ้าพี่เป็นคนดูดีมีชื่อเสียง ก็ให้แจ้งไว้ใน blog ของตัวเองเลยว่า tag คนนั้นคนนี้ต่อ แต่ถ้าพี่เป็นคนดูดีแต่ไม่มีชื่อเสียง ก็ต้องใช้วิธีเข้าไป ‘เมนท์’ ใน blog ของคนๆ นั้น ส่วนถ้าเกิดคนที่พี่อยาก tag แต่เค้าไม่มี blog ก็ใช้วิธีให้เค้ามาเขียนในช่อง ‘เมนท์’ ของพี่ อะไรแบบนี้เป็นต้นค่ะ

    แนะนำให้ tag คนๆ นี้ต่อค่ะ หัวหน้าเก่าหนูเอง http://jackpot329.spaces.live.com
    😀

  3. เป็น Tag ที่สนุกมากครับ😀

  4. ตามมาจากไดพี่อุ๋ยค่ะ…เรื่อง tag ของป๋าเต็ด ขำมากง่ะ
    หนูก็โดน tag ไปแล้ว จากคนตั้งสามคน
    tag ขำ ๆ อ่านะ

    วันนี้ซื้อ DDT มาอ่านด้วย ได้ CCD #24 ในหนังสือบอกมีเพลง วันไร้สติ แต่ตรงซีดีไม่มี เปิดฟังก็ไม่มี อยากฟังวันไร้สติมากกว่า ๆ ๆ ๆ ๆ ฮือ ๆ ไม่เป็นไร

    ขอบคุณที่มีแฟ็ตให้ฟัง มี DDT ให้อ่าค่ะ ไปแล้วค่ะ
    สวัสดีค่ะ

  5. 555555
    ก็แหมมมม ก็รู้ว่าพี่เต็ดไฮเทคน๊า
    โดนแถก เอ๊ยย แท๊กแป๊บบบบเดียว เดี๋ยวก็รู้ว่าต้องทำงายยย😛

    พี่เต็ดต้องแท๊กต่ออีก 5 คนค่ะ
    โพสไว้ใน blog เลยก็ด้าย ^^

    เดี๋ยวจะเอาไปเล่าในรายการ วิฮิ้ววววววววววว

  6. ซะฮาเลย😀

  7. ชอบภาพประกอบมาก ! กร๊ด ๆ

  8. เออ ป๋าเต๊ด ครับ
    จะ tag DDT ฉบับเดือนกุมภาเลยเหรอครับ
    เออ อีกนานแหงมๆเลย

    เออ รูปนี้ดูไงก็ไม่เปลี่ยนนะครับ พี่บุญอ้อม (ล้อนามสกุลซะงั้น)

  9. สวัสดีปีใหม่ครับพี่ ช้าไปหน่อย

    ข้อสองผมก็เป็นครับ

  10. ข้อ4นี่ เหมือนจะเมาด้วยหรือเปล่าพี่ เดินหลบเงาตัวเอง
    เท่ชะมัด หะหะ ชอบๆ

    เด็กชาย บุญอ้อม หล่อตั้งแต่เด็กเลยนะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: