(เพื่อรายละเอียดที่ครบถ้วนของBMMF กรุณาเริ่มอ่านตั้งแต่ตอน ความฝันอยู่ในมือท่านแล้ว แล้วไล่ขึ้นมาเรื่อยๆนะครับ)

นับว่าวันนี้เป็นวันที่สนุกสนานมากวันหนึ่ง จริงๆแล้วก็สนุกมาสักพักแล้ว แต่วันนี้สนุกเป็นพิเศษ ตอนสายๆเดินทางไปดูสถานที่จัดงานแถลงข่าว BMMF ที่ Cyberia Central World สถานที่กระทัดรัดพอเหมาะ วันจันทร์หน้าใครผ่านไปแถวนั้นตอนบ่ายๆก็แวะไปเยี่ยมกันได้ครับ บัตรเชิญสื่อมวลชนเสร็จตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว คอนเส็ปท์คือ”มัน ใหญ่ มาก” ก็เลยออกแบบให้เป็นบัตรเชิญขนาดเท่ากับหนังสือพิมพ์กางออกเต็มๆแผ่น แต่พับลงไปเรื่อยๆจนเล็กเท่าโปสการ์ด หน้าตาออกมาประมาณนี้

ที่เห็นรอยลางๆเป็นช่องๆอยู่นั้นคือรอยพับ ใครได้รับไปเมื่อกางออกคงตื่นเต้นใช้ได้ทีเดียว

น้องๆที่ออฟฟิศนึกสนุกออกแบบบัตรสต๊าฟกันเอง ออกมาน่ารักน่าชัง

คิวต่อมารีบบึ่งเข้าออฟฟิศเพื่อให้สัมภาษณ์กับ GMbiz น้องนักข่าวน่ารักตั้งคำถามกระฉับกระเฉง พูดคุยกันสนุกสนานอยู่ประมาณเกือบชั่วโมง ก็ได้เวลาประชุมกับแจ๊ค(ปิตุพงษ์ เชาวกุล) จิโร่(Jiro Endo) และทีม GMM Live  แจ๊คกับจิโร่มาถึงก่อนพิ้งค์กี้(มีสองคน คนนึงชื่อพิ้งค์ คนนึงชื่อกี้)จึงจับถ่ายรุปก่อนเลย

Jack ปิตุพงษ์ เชาวกุล

Jiro Endo

เมื่อได้รูปกันเป็นที่พอใจก็ได้เวลาประชุม ทีม GMM Live มาถึงนำทีมมาโดย น้านิด(หนวด)ที่ผมเห็นทำงานที่นี่มาตั้งแต่ตอนผมมาฝึกงานที่แกรมมี่เมื่อ20ปีก่อน แกยังคงเป็นมีอหนึ่งด้านงานสร้างของที่นี่อยู่จนถึงทุกวันนี้ เราเริ่มเรื่องด้วยแบบเวที Forest Stage ที่ปรับปรุงให้เหมาะกับการก่อสร้างจริงมากขึ้น หลังจากปรับแบบมาสองสามครั้ง ตอนนี้เราได้แบบที่จะใช้สร้างจริงแล้ว หน้าตาเป็นแบบนี้

Forest Stage แบบที่จะสร้างจริงกันแล้ว

เราตัดหอคอยออกไปสองอัน แต่เน้นอันที่เหลืออยู่ ให้ใหญ่โตเป็นพิเศษ ภูเขาด้านซ้ายก็ปรับแบบให้เรียบง่ายแต่มีขนาดใหญ่กว่าเดิม

Forest Stage จากอีกมุม

จิโร่เน้นเรื่องหอคอยเป็นพิเศษ ออกแบบให้มีทางขึ้นลงแยกกัน และมีหอบริวารที่เตี้ยกว่าสำหรับบางท่านที่ไม่กล้าเดินขึ้นไปชั้นบนสุด(ซึ่งสุงประมาณตึกสิบชั้น)  มาที่BMMFแล้วอย่าลืมแวะมาขึ้นหอนี้กันนะ ตัวหอคอยนี้จะเป็นศุนย์รวมของหลอดไฟหลากชนิดที่จะทำให้มันไม่ธรรมดายิ่งขึ้นเมื่อถึงตอนกลางคืน

Forest Stage จากด้านซ้าย

ตัวภูเขาด้านซ้ายเมื่อเปลี่ยนเป็นแบบนี้แล้ว เราจึงมีไอเดีย่วาจะโปรเจ็คภาพลงไปด้วยเครื่องฉายขนาดใหญ่ แต่ไม่ใช่เรื่องหมู จึงต้องคำนวณกันต่อว่าจะทำได้จริงไหม

ด้านหลัง Forest Stage

พื้นที่ด้านหลังเวทีไม่ได้เป็นที่ตั้งชิงช้าสวรรค์อย่างเดียว แต่จะเป็นที่ตั้งของสวนสนุกเล็กๆที่เปิดโอกาศให้ทุกคนมาร่วมสนุกกัน และเมื่อถึงตีสองเวทีป่าปิดการแสดงแล้ว จุดนี้ก็จะเป็นที่ตั้งของผับอีแต๋นอีกด้วย คุณก็จะได้สนุกกับการแสดงของศิลปินหลากหลาย ในปรรยากาศสวนสนุกกันทันที

พวกเรามีความสุขกับแบบล่าสุดของเวทีป่าจนเชื่อว่ามันลงตัวที่สุดแล้ว จึงผ่านไปคุยเรื่องอื่นต่อ จิโร่นำเสนอไอเดียการตกแต่งทางเข้างานด้วยการไลท์ติ้งป่าที่เป็นอุโมงค์เข้าสู่งาน น้านิดตกใจกับจำนวนไฟที่จิโร่ต้องการ(ผมลองคำนวณเงินแล้วก็ตกใจด้วย) แต่ในที่สุดก็จะลองไปหาวิธีกันดู เพราะถ้าทำได้อย่างไอเดียของจิโร่ ก็จะเป็นต้อนรับเข้าสู่งานBMMFอย่างสมบูรณ์แบบ แต่ไอเดียที่จิโร่กับแจ๊คตื่นเต้นที่สุดที่จะมานำเสนอวันนี้เป็นไอเดียของผับแห่งใหม่ ซึ่งเป็นใครก็ต้องตื่นเต้น เพราะ…..

เรื่องมันมีอยู่ว่า เราจำต้องย้ายที่ตั้งผับบ้านต้นไม้ เพราะอยากจะขยายพื้นที่ตลาดและพื้นที่กางเต๊นท์ เราพบที่เหมาะสำหรับตั้งผับที่ด้านในสุดของงาน เป็นพื้นที่เว้าเข้าไปในป่า แต่ทางเจ้าของที่เขาเคลียร์ให้โล่งหวังจะให้เป็นพื้นที่กางเต๊นท์ แต่เมื่อได้ดูพื้นที่แล้วผมว่ามันเหมาะที่จะเป็นผับมากกว่า เป็นผับในป่าน่าจะให้บรรยากาศที่แปลกออกไปจากผับอื่นๆ เมื่อได้เห็นสถานที่จิโร่กับแจ๊คก็กลับมาพร้อมกับไอเดียบรรเจิด เขาเริ่มต้นด้วยการโชว์ภาพนี้ให้เราดูก่อน

พอเห็นภาพผมก็พอเดาได้แล้วว่าสองคนนี้จะมาไม้ไหน ผมหัวเราะนำก่อนเลยเพราะรู้ว่าฮาแน่ๆ และแล้วทั้งคู่ก็หยิบภาพไอเดียเวทีใหม่ออกมาโชว์ในที่ประชุม

เอากับพี่เขาสิ

จิโร่บอกว่าในวัยเด็กสิ่งที่เขากลัวมากที่สุดเมื่อเข้าไปอยู๋ในป่าไม่ใช่สัตว์ป่า แต่เป็นจานบิน เขากลัวว่ามันจะมาจับตัวเขาไป เขาก็เลยเอาไอเดียนี้มาใช้กับเวทีในผับแห่งนี้ เป็นเวทีที่จานบินลอยอยู่ข้างบน พร้อมที่จะดูดตัวคนแถวนั้นกลับดาวของตัวเอง มาดูภาพให้ชัดๆกันอีกที

555

เมื่อไปดูที่กันคราวล่าสุด พวกเราพูดคุยกันว่าอยากจะใช้รถเครนมาทำอะไรสักอย่างในงานของเรา แต่นึกไม่ถึงว่าแจ๊คกับจิโร่จะเอามันมาใช้แบบนี้ เมื่อได้เห็นภาพพวกเราก็คิดไอเดียต่อยอดกันอย่างเมามัน ว่าบนเวทีน่าจะตกแต่งเหมือนกับการตั้งแคมป์ของคนกลุ่มหนึ่ง มีเต๊นท์มีตะเกียงมีกองไฟ มีภาพผู้คนนั่งล้อมกองไฟมองขึ้นไปบนฟ้าด้วยสีหน้าท่าทางหวาดกลัว แถมเจ้าจานบินลำนี้จะลอยขึ้นเหนือยอดไม้ในตอนกลางวัน ก่อนที่ลดระดับลงมาเหนือเวทีเมื่อใกล้เวลาแสดง สิ่งสำคัญที่สุดที่เราเห็นพ้องต้องกันก็คือโปรดักชั่นจองจานบินจะต้องดูก๊องแก๊งที่สุด เหมือนจานบินในหนังเกรดบีที่เราเคยดูกันตอนเด็กๆ พวกเราตื่นเต้นกับไอเดียของเวทีนี้มากมาก จิโร่กับแจ๊คก็ดีใจที่พวกเราชอบ พวกเขาจะกลับไปทำรายละเอียดเพิ่มเติมเพื่อให้มันสร้างได้จริงอีกทีหนึ่ง ลืมบอกไป เราตั้งชื่อเวทีนี้ว่า “District 9″

จบการประชุมก็พูดคุยกันต่อกับคุณคิมและทีมงานจาก Thaiticketmajor สรุปรายละเอียดทุกเรื่องก่อนจะเริ่มขายบัตรกันจริงจังในสัปดาห์หน้า ตื่นเต้นตื่นเต้น

ตอนเย็นได้เวลาอัพเดทรายละเอียดของงานกับอร์ดบริหารของแกรมมี่ ทั้งเรื่องรายรับรายจ่าย แผมโปรโมท แผนพีอาร์ และทุกแง่มุมของงาน เราได้มีโอกาสโชว์สปอตโฆษณาตัวที่จะออนแอร์สัปดาห์หน้า และสกู๊ปพิเศษที่จะบอกรายละเอียดของงานทั้งหมด ทุกคนในที่ประชุมพออกพอใจ พลอยทำให้เราโล่งใจไปด้วย ได้เวลาลุยกันต่อ

ค่ำไปกว่านั้นก็ได้เวลาไปทำสปอตวิทยุของโครงการนี้ ทำมาสองเวอร์ชั่น อาทิตย์หน้าน่าจะได้ยินกัน

สัปดาห์นี้ยังอีกยาวไกล ไม่เป็นไร เหนื่อย แต่หนุก

แล้วจะมาเล่าให้ฟังบ่อยๆครับ

(เว็บไซท์อย่างเป็นทางการของBMMF)

ผนังออฟฟิศของเราตอนนี้

ถึงแม้จะยังไม่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ แต่เราก็แอบเปิดให้จองบัตรกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ใครตัดสินใจได้แล้วก็ไม่ต้องรอช้าคลิกเข้าไปจองกันได้ที่  gmmlive.com ทันที

หน้าตาบัตรจะสวยงามแบบนี้ครับ

ภาพด้านซ้ายคือซองใส่บัตร ส่วนด้านขวาคือบัตรทั้งด้านหน้าและหลัง

พูดแบบเข้าข้างตัวเองนิดๆว่าบัตรช่างสวยงามน่ารักน่าเก็บจริงๆ

วันนี้นั่งคุมคุณอ้นกราฟฟิคดีไซนเนอร์หน้าหยกปั่นงานดีไซน์ในส่วนสิ่งพิมพ์กันจนดึก

จนได้แบบโปสเตอร์ตัวจริงออกมาแล้วแต่วันนี้ยังโชว์ไม่ได้ คุณอ้นเขาขอปรุงแต่งอีกนิด แถมยังได้โลโก้ของเกเรซะที ลองส่องดูที่ด้านหลังบัตรนะครับ

คุณป้อหน่วยเคลื่อนที่เร็วเอาสปอตตัวจริงๆมาให้ชม แต่พวกเราสั่งแก้เล็กน้อย วันนี้ก็เลยยังให้ชมไม่ได้

อาทิตย์นี้ยังไม่ได้คุยกับแจ๊คและจิโร่เพราะติดงานใหญ่งานสุดท้ายก่อนงดรับงานไปจนถึงต้นปีหน้า

เพื่อเคลียร์คิวให้กับเราอย่างเต็มที่

น้องนุ้ยเลขาหน้าแฉล้มเร่งปิดดีลกับศิลปินต่างๆเพื่อประกาศตารางโชว์อย่างเป็นทางการกันซักที

น้องพิ้งค์ครีเอทีฟหัวแหลมเร่งปั่นงานเขียนทุกชนิดที่จะไปโผล่ตามสื่อต่างๆ ผลงานล่าสุดคือกฏกติกามารยาทสำหรับผู้อยากมาเปิดร้านขายของกับเรา รออ่านกันได้ในเว็บไซท์อย่างเป็นทางการของBMMF

น้องโอมสมาชิกใหม่ของค่ายเกเรเริ่มออกตระเวนหาร้านเก๋ๆมาร่วมเสริมความสนุกให้เต็มพื้นที่โบนันซ่า

น้องกี้เตรียมการผลิตการ์ดเชิญรวมงานแถลงข่าวของเราในวันที่17นี้ ขอกระซิบว่าการ์ดของเรานั้น มัน ใหญ่ มาก

น้องมดเตรียมการด้านสวนสนุก ล่าสุดได้ราคามอเตอร์ไซด์ไต่ถังมาแล้ว ตื่นเต้นตื่นเต้น

พี่พี่ที่GMM Live เตรียมร่างสัญญาต่างๆที่ต้องใช้ และเริ่มลงรายละเอียดงานสร้างส่วนต่างๆทั้งงาน

น้องปัทสาวสวยเร่งช้อปสื่อต่างๆเพื่อให้มั่นใจว่าชิ้นงานของเราจะไปโผล่ในที่ที่ควรอย่างถ้วนทั่ว

น้องดีและทีมพีอาร์สาวสาวหว่านเสน่ห์ไปทุกพื้นที่สื่อ

ทีมขายทั้งตึกหาเพื่อนมาให้เราเพิ่มอีกทั้ง ยามาฮ่า เป๊ปซี่ เอสแอนด์พี และจะยังไม่หยุดเท่านี้

อย่าแปลกใจถ้าเดินมาที่ออฟฟิศเราตอนนี้แล้วเห็นทุกคนร้องมอมอ

บรรยากาศการทำงานแบบวัวลืมตัวกำลังตลบอบอวลอยู่รอบๆตัวเรา

จองบัตรกันหรือยัง

จองที่พักกันหรือยัง

อย่าประมาทนะ

เตือนแล้วนะ

Official BMMF website

ลมหนาวผ่านเข้ามาแล้วนะครับ นี่แค่เริ่มๆก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว กว่าจะถึงวันที่ห้ากุมภาปีหน้า แถมยังขึ้นไปบนเขาใหญ่อีกด้วยอากาศคงเหมือนเราไปนั่งดูคอนเสิร์ตกันที่สวิสเซอร์แลนด์กันเลยทีเดียว มาถึงวันนี้หลานท่านคงได้เห็นทีสเซอร์ของงาน Big Mountain Music Festival (BMMF) กันแล้วนะครับ ถ้ายังไม่ดูก็เข้าไปดูกันได้ที่นี่เลยครับ http://www.bigmountainmusicfestival.com   ที่นั่นจะเป็นเว็บไซท์อย่างเป็นทางการของงานของเรา มีรายละเอียดทุกอย่างที่เกี่ยวกับงานคอยอัพเดทกันอยู่เรื่อยๆ ทุกท่านควรจะข้าไปเช็คข้อมูลที่นั่นเรื่อยๆนะครับ ข้อมูลหลายอย่างจะเป็นประโยชน์แก่ทุกท่านในการไปร่วมสนุกกันในงาน BMMF เป็นอย่างยิ่ง ตอนนี้ยังเปิดให้บริการไม่ครบทุกพื้นที่ เชื่อว่าภายในไม่เกินสองอาทิตย์นี้คงจะใช้งานได้ครบทุกอย่าง และสำหรับท่านที่ตัดสินใจได้แล้วว่าจะไปสนุกกันแน่ตอนนี้เราเปิดจองบัตรแล้วที่ http://www.gmmlive.com คลิกเข้าไปซื้อกันได้เลย ซื้อกันภายในปีนี้เรามอบ”ผ้าขาวม้า มาหา ณ วัว”ให้ท่านละหนึ่งผืนอีกด้วย

ผ้าขาวม้าหน้าตาเป็นแบบนี้

เรามีสองสีให้เลือกครับ เนื้อผ้านุ่มน่าห่มเป็นที่สุด ผ้ามีจำนวนจำกัด ต้องจองภายในวันที่ 15 ธันวานี้เท่านั้นนะ

โปสเตอร์ก็เสร็จแล้ว หน้าตาเป็นอย่างนี้

อีกวันสองวันคงได้เห็นกันทั่วเมือง นี่เป็นเพียงโปสเตอร์แบบทีสเซอร์ ของจริงจะตามมาอีกทีอีกอาทิตย์กว่าๆครับ

หลายคนรอรายชื่อวงดนตรีที่จะขึ้นเล่นในผับของเราทั้งสามผับซึ่งเป็นเวทีเล็กๆความจุสองสามร้อยคน หลายคนบอกว่าอยากดูวงแปลกๆนอกเหนือไปจากวงที่เห็นในทุกเทศกาลดนตรี รายชื่อต่อไปนี้คงจะช่วยคุณได้ แต่ต้องบอกกันก่อนว่ารายชื่อวงเหล่านี้อาจมีการเปลี่ยนแปลงได้บ้างเพราะเป็นรายชื่อที่เสนอมาโดยผู้จัดโชว์ของแต่ละผับ แต่ก็คงเปลี่ยนแปลงไม่มาก ดูแล้วคงพอจะได้ไอเดียว่าเราจะได้ดูอะไรกันบ้างใน BMMF

Smallroom จะขนศิลปินกันมาเกือบทั้งค่าย มาบุกทั้งเวทีใหญ่และยึดผับของเราเล่นกันยันสว่าง อย่าให้บอกเลยว่ามีใครบ้าง ก็บอกแล้วว่ามาเกือบทั้งค่าย

SO::ON Dry FLOWER/SOL Space  นี่ก็ขนกันมาทั้งก๊วนตั้งแต่ Destop Error ,Yellow Fang ยัน Space Bucha และอีกเยอะ คุณ Koishi เขาขอรับประกันความมันด้วยตัวเอง

คุณติแห่งBuddhist Holiday คุณจีน มหาสมุทรและเพื่อนๆ จัดโชว์ชุดใหญ่ หลายแนวทาง เช่น มาลัยมาเร่ ,Little Fox ,Samurai Lao ,Tom and Strawbrries เป็นต้น

Mind the Gap เน้นไปที่วงหน้าใหม่ โดยได้รัแรงบันดาลใจจากเวที John Peel ที่ Glastonbury ตอนกลางวันจะเป็นร๊อค ตอนกลางคืนจะเน้นอีเลคโทร (ข่าวดีคือเราหาที่ตั้งผับให้เปิดตอนกลางวันด้วยได้แล้ว ทำให้มีวงมาเล่นได้เพิ่มขึ้นอีก) รายชื่อวงก็อย่างเช่น Reveng of the Cyberman ,The Standards ,The Why Oh Oh ,Basement Tape ,The Papers ,Zero Hero ,Artfloor ,DJ Gene Kasidit และอีกมาก

Stufe จะขนมาทั้งครัวทั้งนักดนตรี เพื่อนพ้องแก๊งค์โมโนโทน มากันครบ แถมยังมีเมนูพิเศษให้ลองชิมอีกด้วย

Genie Records ถึงจะเป็นค่ายใหญ่ แต่มีหัวใจอิสระ จะขนวงดนตรีทั้งเก่าใหม่ใหญ่เล็กมาสนุกกันอย่างเต็มที่ รายชื่อวงอย่าเพิ่งบอกตอนนี้ เดี๋ยวจะไม่ตื่นเต้น

เป็นไงครับ ครบเครื่องไหมครับงานเรา มีอะไรเพิ่มเติมจะมาแจ้งให้ทราบกันเรื่อยๆครับ

ฝั่งโปรดักชั่นของเราตอนนี้ก็ทำงานกันไม่มีวันหยุด แจ๊คกับจิโร่ได้นอนบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าไอเดียใหม่ๆยังคงหลั่งไหลออกมาไม่หยุด รายละเอียดเรื่องไอเดียใหม่ขอเก็บไว้เล่าวันหลังบ้างแล้วกัน

เมื่อวันก่อนบอก่คุณไปว่าพื้นที่กางเต๊นท์ขนาดสี่คูณสี่เมตรของเราให้คุณพาใครเข้าไปนอนได้อย่างไม่จำกัด แต่หลังจากปรึกษาหารือกันกับทีมจีเอ็มเอ็มไลฟ์แล้วเราคงต้องเปลี่ยนกติการเพื่อความสงบสุขโดยรวมของชาวเต๊นท์ นั่นก็คือเราขอจำกัดจำนวนผู้อยู่อาศัยในแต่ละเต๊นท์ไม่เกินสี่คน(ซึ่งก็เป็นจำนวนที่สมเหตุสมผลสำหรับการนอนร่วมกันในพื้นที่สี่คูณสี่เมตร) ทั้งนี้เพื่อความสะดวกในการดูแลรักษาความปลอดภัยในโซนกางเต๊นท์ เพราะถ้าเราไม่จำกัดจำนวนก็โซนนั้นๆก็คงจะโกลาหลกันใช้ได้ แต่ถึงจะจำกัดจำนวนที่สี่คนต่อเต๊นท์ ในราคาสามร้อยบาทนอนได้สองคืน เราก็ว่าเป็นราคาที่ยุติธรรมดีอยู่นะ ใช่ไหมพวกเรา

สำหรับแม่ค้าพ่อค้าที่อยากมาขายของในงานของเรา วันนี้เราเพิ่งสรุปเรื่องกฏระเบียบของการเข้ามาทำการค้าใน BMMF คอยอ่านรายละเอียดได้ที่ เว็บไซท์ของเรานะครับ

ช่วงนี้คงมีเรื่องมาอัพเดทกันบ่อยขึ้น อย่าเพิ่งเบื่อกันซะก่อนนะครับ

(เพื่อรายละเอียดที่ครบถ้วนของงานBMMF ผมขอแนะนำให้เริ่มอ่านตั้งแต่ตอน “ความฝันอยู๋ในมือของท่านแล้ว” ในบล๊อกของวันที่ 26 สิงหาคม 2009 ครับ)

หายหน้าไปนานเพราะวุ่นกับการเตรียมงาน Big Mountain Music Festival (BMMF) กันไม่เป็นอันทำอะไร กลับมาคราวนี้เลยอยากเข้าเรื่องสำคัญที่หลายคนถามกันมาตลอด ว่า ตกลงจะขายบัตรราคาเท่าไหร่ และมีใครมาเล่นกันบ้าง วันนี้ได้รู้กันแน่

หลังจากถกเถียงกันมานานเราก็ได้บทสรุปของราคาบัตรที่เราคิดว่ายุติธรรมที่สุด จริงๆจะเรียกว่าถูกที่สุดก็ได้หลังจากเราเห็นราคาบัตรของบางงานที่ไปจัดที่เขาใหญ่ในช่วงนี้ ตอนแรกก็ว่าจะขายบัตรแยกกันสองวัน แต่ในที่สุดก็เอามันทีเตียวเข้าได้สองวันไปเลยดีกว่าไม่ต้องคิดเยอะ สรุปว่าเราจะขายบัตรกันในราคา 1400 บาท ขาดตัว จ่ายทีเดียวเข้าได้สองวันไปเลย ไม่ต้องลังเลกันแล้ว ใครจะเอาเต๊นท์ไปกางนอนในงานเราก็คิดค่าที่ขนาดสี่เมตรคูณสี่เมตรอีก 300 บาท จ่ายเหมาทีเดียวนอนได้ทั้งสองคืน กางเต๊นท์แล้วจะเข้าไปนอนอัดกันได้กี่คนก็ไม่ว่ากัน อากาศหนาวๆในช่วงต้นกุมภาอย่างนั้น เบียดกันจะได้อุ่นๆ หวังว่าราคานี้จะทำให้ทุกท่านตัดสินใจได้ง่ายขึ้น แต่ถ้ายังโลเล ก็ต้องเร่งกันด้วยของแถมสุดพิเศษ “ผ้าขาวม้า มาหา ณ วัว” ทำขึ้นเป็นพิเศษเพื่อแจกทุกท่านที่ซื้อบัตรภายในวันที่ 16 ธันวาคม ปีนี้ แปลว่าถ้าช้าก็จะอด เราจะเปิดขายบัตรก่อนที่ www.gmmlive.com ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายนนี้ หลังจากนั้นตอนกลางเดือนก็จะเปิดขายที่ Thaiticketmajor กันต่อไป ชอบที่ไหนก็ชื้อที่นั่นได้เลย ถ้ายังตัดสินใจไม่ได้อีก เรามาดูกันซิว่ามีใครมาขึ้นเวทีกันบ้าง

รายชื่อต่อไปนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของศิลปินบนเวทีหลักสองเวทีเท่านั้น ยังไม่รวมผู้ที่จะมาเล่นในผับทั้งสามในงานของเราซึ่งจะเต็มไปด้วยศิลปินหลากสไตล์ทั้งใหม่และเก่า แต่ตอนนี้เอาเวทีหลักไปก่อน  Moderndog, Body Slam, Big Ass, Potato, Yokee Playboy,  Apartment Khunpa, Paradox, Crescendo, Flure, Sqweez Animal, T-Bone, Buddha Bless, Kaj Jo Brothers, Teddy Ska Band, Jui Juis, Stamp, Lula, Lipta, Calories Blah Blah, Friday, Groove Riders, ETC, Scrubb, Slot Machine และอีกเพียบ อย่าแปลกใจถ้าไม่เห็นชื่อศิลปินสมอลรูม เพราะขณะที่เขียนอยู่นี้เรากำลังจัดตารางโชว์กันและเช็คคิวกับทางค่ายกันอยู่ อีกไม่นานเราจึงจะยืนยันได้ว่าจะมีใครจากแก๊งห้องเล็กมาแจมกับเราบ้าง

เท่านั้นยังไม่พอ งานนี้ยังจะมีการกลับมารวมตัวกันของสามวงที่คุณคิดถึง Siam Secret Service, พราว และ 2 Days Ago Kids แค่นึกก็ต้องกรี๊ดกันก่อนแล้ว ส่วนที่ Dance Arena ของเรานั้น ในคืนวันแรกเป็นหน้าที่ของ MashRoom ทีมจัดปาร์ตี้หน้าใหม่นำทีมโดย ฟ้าใหม่ ดำรงชัยธรรม  และในคืนวันที่สองจะเป็นหน้าที่ของ Dudesweet เจ้าเก่า จะยกทีมมาทำให้พวกเราได้มันกันยันเช้า

รายชื่อศิลปินอีกมากมายจะค่อยๆทยอยอัพเดทกันเข้ามาเรื่อยๆ พร้อมทั้งรายชื่อร้านค้าที่น่าสนใจที่จะเข้ามาสร้างสีสันให้กับงานของเรา คอยติดตามรายละเอียดกันได้ในเว็บไซท์อย่างเป็นทางการที่จะเปิดบริการเร็วๆนี้ ตอนนี้ก็ติดตามกันแถวๆนี้ไปก่อน

ในช่วงสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมาพวกเราทำงานกันหัวปั่น จิโร่กับแจ๊คปรับแบบของเวทีต่างๆให้เข้าที่เข้าทางมากขึ้น ทีมงานเกเรก็ติดต่อประสานงานกับผู้คนและหน่วยงานต่างจนไม่มีเวลาอยู่กับแฟน ทีมงาน GMM Live ก็เริ่มเข้ามาสานต่องานด้านต่างๆเพื่อเตรียมเข้าสู่ขั้นตอนโปรดั๊กชั่นเต็มรูปแบบ ทีมงานพีอาร์ก็ตื่นเต้นกับงานใหญ่ของเราแล้วก็วางแผนพีอาร์ออกมาละเอียดยิบแบบไม่ให้พักผ่อนกันเลย ทีมโปรโมทก็ยิ่งงานเยอะทั้งโปสเตอร์ ทั้งTeaser Spot และ Spot ตัวเต็ม ที่เตรียมจะออกอวดโฉมกันในช่วงต้นเดือนหน้านี้ โปรดรอชมกันได้เลย ไม่แน่อีกวันสองวันผมจะแอบเอาตัวทีเซอร์มาให้พวกเราได้ดูกันที่นี่ก่อน

ที่ทีมพีอาร์และโปรโมชั่นรวมถึงสาวสาวทุกคนที่เกเรตื่นเต้นกันเป็นพิเศษก็คงเป็นเพราะผู้ที่จะมาช่วยเราโปรโมทงานนี้นั้นเป็นหนุ่มที่ฮอตที่สุดในตอนนี้ ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ผม แต่เป็นหนุ่มคนนี้

สงกรานต์ เตชะณรงค์ ในฐานะเจ้าของพื้นที่จัดงาน สนุกกับโปรเจ็คBMMFนี้มาก เมื่อเราชวนมาร่วมสนุกในสปอตโฆษณาก็ตอบรับทันทีด้วยความยินดี บรรยากาศในการถ่ายทำก็สนุกสนาน และเชื่อว่าเมื่อสปอตออกมาพวกเราคงจะชอบกัน ไว้คอยดูกันตอนกลางเดือนหน้านะครับ แต่ถ้าอดใจไม่ไหว ลองดูภาพนี้ก่อน

ให้มันรู้ซะมั่งว่าใครเป็นใคร เท่่านั้นยังไม่พอ ลองดูภาพต่อไป

เกิดมาก็เพิ่งจะเคยขี่ม้ากับเขานี่แหละ ส่วนจะตกม้าหรือเปล่าต้องคอยดูในสปอตนะ

ในเรื่องผังเมืองตอนนี้ก็ใกล้เสร็จเต็มที เราตั้งชื่อถนนหลักในงานว่า สุขุมวิท เพชรบุรีตัดใหม่ และ รัชฎา (คุ้นๆนะ) และแบ่งโซนในการกางเต๊นท์ออกเป็นสามโซนหลักและเรียกมันว่า ทองหล่อ เอกมัย และสีลม แต่ละโซนเราแบ่งออกเป็นซอยเพื่อให้แต่ละท่านจดจำกันได้ง่ายขึ้นว่าเต๊นท์ใครอยู่ตรงไหน ตอนนี้ทีมงานหลายคนจองพื้นที่ย่านสีลมซอยสองกันจนเต็มไปแล้ว ลองมาดูหน้าตาของผังเมืองที่คุณแจ๊ควางออกมาให้เราดูกัน

ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน นี้เป็นต้นไป หลายๆท่านคงจะได้เริ่มเห็นชื่องานของเราในสื่อต่างๆ เพื่อเป็นการกระตุ้นเตือนว่า หลังจากที่เกริ่นกันมานาน ตอนนี้ได้เวลาเอาจริงกันแล้ว ผมไม่รู้ว่าคุณๆตื่นเต้นกันหรือเปล่าแต่พวกเราในทีมเกเรทุกคนตื่นเต้นกันมาก เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็จะได้ดูผ้าขาวม้าที่ทอเสร็จแล้ว วันศุกร์จะได้ประชุมกับแจ๊คและจิโร่อีก อาทิตย์หน้าคงจะได้ดูสปอตที่ตัดต่อเสร็จแล้ว อีกหลายๆเรื่องที่ค่อยๆเรียงตัวกันออกมาให้ต้องตัดสินใจ เคยบ่นออกไปบนเฟซบุ๊คว่าช่วงนี้”เหนื่อยแต่หนุก” มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ตอนนี้เริ่มรู้สึกผิดแล้วที่คิดสโลแกนให้กับงานนี้ว่า “มัน ใหญ่ มาก” เพราะนับวันมันก็จะใหญ่และมากขึ้นไปเรื่อยๆ แต่ไม่เป็นไรเพราะถึงจะเหนื่อยยังไง มันก็ยังหนุกอยู่ดี

หลังจากเล่าเรื่องราวที่มาและเบื้องหลังการทำงานของงาน Big Mountain Music Festival มานานพอมควรแล้ว วันนี้ขอถือโอกาสตอบคำถามที่หลายท่านสงสัย และไปถามเอาไว้ในที่ต่างๆครับ

ถาม งานจัดวันไหนที่ไหนอย่างไร

ตอบ วันศุกร์และเสาร์ที่ห้าและหกกุมภาพันธ์ ที่โบนันซ่าเขาใหญ่ครับ โดยประตูจะเปิดประมาณบ่ายสามโมงของวันศุกร์เพื่อทุกท่านได้ไปเตรียมตัว เก็บข้าวของเข้าเต๊นท์หรือที่พักที่แต่ละท่านจองไว้ แล้วหกโมงเย็นวงดนตรีวงแรกก็จะขึ้นแสดงครับ การแสดงในคืนแรกจะมีไปจนถึงหกดมงเช้า หลังจากนั้นทุกท่านก็แยกย้ายเข้านอน แต่ตลาดอาหารจะเปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง พอสายๆหรือเที่ยงๆตลาดก็จะเปิดเต็มรูปแบบอีกครั้ง กิจกรรมบางอย่างที่ไม่ใช่เรื่องดนตรีก็จะเริ่มขึ้น ก่อนที่ตอนบ่ายแก่ๆประมาณสี่โมงเย็นการแสดงก็จะเริ่มขึ้นอีกครั้งไปจนถึงหกโมงเช้าของวันอาทิตย์ หลังจากนั้นก็ตามอัธยาศัยใครกลับไหวก็กลับ ใครกลับไม่ไหวก็นอนต่อ ตอนบ่ายๆก็แยกย้ายกันกลับครับ

ถาม ทำไมถึงเป็นศุกร์เสาร์ ไม่ใช่เสาร์อาทิตย์ล่ะครับ

ตอบ คืองานนี้ยังไงก็ต้องมีโดดงานกันแน่ครับ ถ้าจัดเสาร์อาทิตย์ วันจันทร์ก็คงไปทำงานกันไม่ไหว เราเลยเลือกจัดศุกร์เสาร์ เผื่อว่าใครติดงานจริงๆก็ตามมาตอนค่ำๆ(กรุงเทพเขาใหญ่ขับรถแค่สองชั่วโมงครับ ถ้ารถติดก็ตามมาค่ำมากหน่อยได้) แต่งานสนุกแบบนี้ใครเคลียร์งานได้ก็รีบมากันเถอะครับ จะได้สนุกกันตลอด

ถาม ราคาบัตรเท่าไหร่

ตอบ เรากำลังอยู่ในระหว่างตั้งราคาบัตรที่เหมาะสมครับ แต่บอกได้ก่อนว่าเป็นราคาที่ยุติธรรมคุ้มกับความสนุกที่จะได้รับกลับไป บอกได้ตอนนี้ก่อนว่า “พันกว่าๆ” ครับ โดยจะเป็นบัตรราคาเดียวเข้าได้ทั้งสองวัน ที่ไม่มีบัตรสำหรับวันเดียวก็เพราะเราออกแบบงานให้มาสนุกกันสองวันครับ โชว์ของทั้งสองวันก็ไม่ซ้ำกัน และถ้าขายบัตรแยกวัน ก็เป็นการยากที่แยกคนดูวันแรกกับวันที่สองออกจากกัน ลองนึกภาพเจ้าหน้าที่เดินไล่คนดูวันศุกร์ออกจากงานในเช้าวันอาทิตย์ดูสิครับ คงมั่วกันพิลึกและไม่ก่อให้เกิดบรรยากาศที่เป็นมิตร เราจึงเลือกที่จะตั้งราคาบัตรให้ไม่แพงจนเกินไป ถึงแม้ซื้อแล้วจะอยู่ได้แค่วันเดียวก็ยังคุ้มอยู่ดีครับ

ถาม มีบัตรพร้อมแพ๊กเกจที่พักไหม

ตอบ ในราคาบัตรนี้ถ้าคุณนำเต๊นท์ไปเอง เราได้จัดเตรียมพื้นที่ให้คุณกางเต๊นท์นอนกันได้โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม แต่ถ้าไม่อยากเตรียมไปเราจะจัดเตรียมเต๊นท์ไว้ให้คุณเช่านอน(หรืออาจจะขายเลย)ในราคาถูกมาก แต่สำหรับท่านที่ไม่อยากนอนเต๊นท์ เรากำลังเจรจากับบริษัททัวร์ผู้ชำนาญการด้านนี้ ที่จะจัดแพ๊คเกจพิเศษที่รวมทั้งค่าบัตร ที่พัก และรวมถึงการเดินทางด้วย เมื่อได้ข้อสรุปอย่างไร จะรีบแจ้งให้ทราบทันทีครับ

ถาม จะเริ่มขายบัตรเมื่อไหร่

ตอบ ภายในเดือนนี้จะเริ่มขายที่ http://www.gmmlive.com หลังจากนั้นจะเริ่มเปิดขายผ่าน ไทยทิคเก็ตเมเจอร์ทุกสาขาตั้งแต่กลางเดือนพฤศจิกายน
ใครที่ซื้อบัตรภายในปีนี้จะได้รับผ้าขาวม้าที่เราออกแบบมาเป็นพิเศษท่านละหนึ่งผืน (ที่ต้องจำกัดเฉพาะผู้ซื้อบัตรในปีนี้เพราะผ้าขาวม้าต้องใช้เวลาผลิตอย่างน้อยหนึ่งเดือน เราจึงต้องทราบยอดก่อนล่วงหน้าครับ)

ถาม มีการจำกัดจำนวนบัตรหรือไม่

ตอบ จำกัดอยู๋ที่สามหมื่นใบ หมดแล้วหมดเลยครับ

ถาม จะมีการจำกัดอายุผู้ร่วมงานหรือไม่

ตอบ ไม่มีการจำกัดอายุผู้เข้าร่วมงานครับ บรรยากาศโดยรวมของงานไม่ได้เป็นพิษภัยต่อคนวัยใด แต่เรามีระบบการแบ่งอายุผู้คนในงานด้วยสายรัดข้อมือชนิดพิเศษที่ออกแบบเพื่องานเฟสติวัลใหญ่ๆโดยเฉพาะ เพื่อตรวจสอบว่าผู้ที่จะซื้อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในงานมีอายุถึงระดับที่ซื้อได้หรือไม่

ถาม จัดงานในป่าเป็นการรบกวนสัตว์ป่าและทำร้ายธรรมชาติหรือไม่

ตอบ เราเชื่อว่าจัดงานที่ไหนก็ทำร้ายธรรมชาติได้ถ้าจัดการไม่ดี พื้นที่ที่เราใช้จัดงานเป็นพื้นที่ที่อยู่ตีนเขา เป็นที่อยู๋อัยของผู้คนและพื้นที่ที่ใช้ในการเพาะปลูก เขตรักษาพันธุ์ยังต้องขับขึ้นเขาไปอีกไกล เราจะพยายามอย่างเต็มที่ในการวางแผนรับมือกับเรื่องของขยะ และความเป็นสะอาดทั่วบริเวณงาน

ถาม ห้องน้ำจะมีเพียงพอหรือไม่

ตอบ ที่โบนันซ่ามีห้องน้ำถาวรอยู๋แล้วประมาณสองร้อยห้อง และจะมีการจัดสร้างเพิ่มเติมอีกเกือบสองร้อยห้องเพื่องานนี้และงานต่อๆไปที่นี่ นอกจากนี้เราก็จะจัดห้องน้ำชั่วคราวเพิ่มเติมให้ทั่วถึง รวมถึงระบบดูแลรักษาความสะอาดให้ทุกท่านได้มั่นใจ

ถาม งานนี้จะมีแต่ศิลปินจากแกรมมี่ใช่ไหม

ตอบ ไม่ใช่ ถึงแม้บริษัท”เกเร”จะเป็นหน่วยงานในสังกัดของแกรมมี่ แต่นี่ไม่ใช่งานที่จัดขึ้นเพื่อโปรโมทศิลปินในค่ายแต่ประการใด เนื่องจากอยู๋ในระหว่างเซ็นต์สัญญากับศิลปินที่จะมาร่วมงานโดยมารยาทแล้วจึงยังไม่สามารถนำชื่อของศิลปินมาใช้ในการโปรโมทได้ แต่บอกได้ตอนนี้ก่อนว่า งานนี้จะเป็นการรวมตัวกันของศิลปินหลากแนวจากหลายค่าย ทั้งรุ่นเก่ารุ่นใหม่ รุ่นใหญ่รุ่นเล็ก วงไหนที่คุณคิดว่าควรจะมาคุณได้เห็นในงานนี้แน่แน่

วันนี้เอาแค่นี้ก่อนนะครับ ถ้ามีอะไรสงสัยก็เข้ามาถามเพิ่มเติมกันได้ที่บล๊อกผมนี่แหละครับ และเร็วๆนี้เว็บไซท์อย่างเป็นทางการของเราก็จะเปิดทำการ เพื่อให้เป็นศูนย์รวมข่าวสารทุกอย่างให้ครบถ้วนครับ ก่อนจากกันก็มีเรื่องจะอัพเดทอีกเล็กน้อย เรื่องก็คือคุณอ้นกราฟฟิคดีไซน์เนอร์หน้าหยกของเราออกแบบร่างแรกของโปสเตอร์ตัวหลักของงานเรามาแล้วครับ แต่ยังเป็นลายเส้นคร่าว ยังไม่ได้ลงสีหรือรายละเอียดอีกมากมาย แต่ผมแอบบเอามาให้ทุกท่านได้ดูกันก่อน หน้าตาเป็นอย่างนี้ครับ

ที่ทำเป็นการ์ตูนก็เพราะเห็นว่ามันเข้ากับบรรยากาศโดยรวมของงานเราได้ดี ดูแล้วก็น่าจะอารมณ์ดีไปด้วยนะครับ
และตอนนี้พวกเราคืบหน้าเข้าสู่ช่วงการทำโปรดักชั่นกันแล้ว แบบเวทีและส่วนต่างๆของงานเริ่มเข้าสู่กระบวนการการลงรายละเอียดที่แท้จริง มีอะไรเล่าได้ผมจะเอามาเล่าที่นี่อีกนะครับ

อย่าลืมสมัครเป็นแฟนของเราในเฟซบุ๊คเพื่อรับรู้ข่าวคราวทันเหตุการณ์ก่อนใคร คลิกได้ที่นี่เลยครับ

ในมิวสิคเฟสติวัลการแสดงแบบยาวเหยียดจากเย็นไปจรดเช้าบางครั้งก็สร้างปัญหาให้กับการแสดง ผู้ชมบางส่วนหมดแรงหรือไม่ก็หลับกันเป็นหย่อมๆ ศิลปินบางคนก็ต้องขึ้นแสดงในช่วงที่เลยจุดพีคของอารมณ์ร่วมจากผู้ชม แถมบรรยากาสตอนตีสามตีสี่ที่คนดูหลับครึ่งนึงตื่นครึ่งนึงก็ไม่ใช่บรรยากาสในฝันของศิลปินที่ไหน ในBig Mountain Music Festival จึงคิดจะแก้ปัญหาเหล่านี้ด้วยการจัดตารางการแสดงของแต่ละเวทีไม่เท่ากัน เวทีหลักสองเวทีเปิดการแสดงตั้งแต่เย็นๆไปจนถึงตีสอง เพื่อเปิดโอกาสให้ใครที่ง่วงนอนกลับไปพักผ่อนก่อนจะมาลุยกันใหม่ในวันต่อไป ถ้าใครยังไม่ง่วงก็ไปต่อกันได้ที่เวทีเต้นรำที่จะเริมเปิดทำการตั้งแต่ตีสองไปจนถึงหกโมงเช้า แต่ถ้าไม่ง่วงและไม่อยากเต้นรำเราก็มีเวทีเล็กอีกสามเวทีที่มีคอนเส็ปท์โชว์ในแต่ละวันแตกต่างกันไป บางวันเป็นร๊อค บางวันเป็นแจ๊ส เพื่อให้ทุกท่านได้เลือกชมได้ตามรสนิยมของแต่ละคน เวทีเล็กนี้จะมีอยู่สามเวที ความจุประมาณสองสามร้อยคน ที่ให้มีขนาดเล็กก็เพื่อให้บรรยากาสแตกต่างจากเวทีใหญ่ที่เพิ่งจบไป และเพื่อให้ระบบเสียงไม่รบกวนซึ่งกันและกันเอง เวทีเล็กทั้งสามนี้เราขอเรียกว่า”ผับ”เพื่อให้เหมือนบรรยากาศการเที่ยวกลางคืนในเมือง ที่เมื่อร้านนี้ปิดเราก็จะไปหาร้านอื่นที่ยังเปิดอยู่เพื่อสนุกกันต่อ ผับทั้งสามแห่งนี้จิโร่และแจ๊คออกแบบให้แตกต่างกันออกไปเพื่อรองรับดนตรีรูปแบบต่างๆได้อย่างทั่วถึง ผมว่านี่น่าจะเป็นความสนุกแบบใหม่ของมิวสิคเฟสติวัลในบ้านเรา วันนี้เรามาทำความรู้จักกับผับทั้งสามกัน

ผับที่หนึ่งออกแบบมาสำหรับดนตรีแบบแบนด์ที่ต้องการพื้นที่การแสดงเยอะหน่อย เราอยากให้เป็นผับกลางแจ้งเพื่อทุกคนจะได้สำผัสธรรมชาติรอบตัวได้อย่างเต็มที่ อีกแรงบันดาลใจหนึ่งก็คือความฝนตอนเด็กๆที่เกือบจะทุกคนอยากจะมีบ้านต้นไม้ แต่พ่อไม่มีตังค์ทำให้ หรือไม่ก็ไม่มีต้นไม้ใหญ่พอจะทำได้ เราก็เลยเอาความฝันนั้นมาใส่ในผับนี้แทน หน้าตาจึงออกมาอย่างนี้

ตัวเวทีคือพื้นที่สีเหลี่ยมด้านหน้า ผู้ชมเลือกได้ว่าจะขึ้นไปนั่งดูข้างบนหรือนั่งดูรอบๆข้างล่าง ที่นั่งเราเลือกใช้ฟางอัดแท่งที่ทั้งนุ่มนั่งสบายและให้สัมผัสของธรรมชาติได้อย่างดี ในช่วงที่ไม่มีการแสดงที่นี่ก็จะเป็นจุดพักผ่อนหย่อนใจนั่งพูดคุยสังสรรค์กันได้คามอัธยาศัย น่าจะเป็นจุดยอดนิยมของผ็คนงานอีกจุดหนึ่ง

ผับต่อมาเราอยากได้บรรยากาศอบอุ่นเหมือนอยุ่ในบ้าน เหมาะสำหรับดนตรีเบาๆชิลชิล หน้าตาจึงออกมาเป็นแบบนี้

ถึงแม้จะเป็นผับชิลชิลแต่ก็ยังมีความกวนบวกเข้าไป จะสังเกตได้ว่าในผับมีจรเข้อยู่ด้วยเพื่อให้เข้ากับข่าวจรเข้ที่เขาใหญ่ ผับนี้อาจจะดูมีขนาดเล็ก เราจึงจะตัดผนังโดยรอบออกไป เพื่อให้ผู้คนที่เข้ามาแย่งที่นั่งข้างในไม่ทันสามารถนั่งดูกันด้านนอกขยายวงออกไปได้เรื่อยๆ

ผับที่สามนี่ฮาที่สุดเป็นผับสำหรับเพลงแนวตี๊ดๆ ที่ถึงแม้จะเป็เพลงแนวทันสมัยแต่แรงบันดาลใจกลับมาจากของไทยๆที่เราคุ้นตา

ตลอดระยะการทำงานกับทีมออกแบบสิ่งหนึ่งที่เราพูดถึงกันอยู๋เสมอคือความเป็นไทย แต่เราไม่ได้หมายถึงลายไทย หรือโขน ลิเก เราหมายถึงกระบวนการคิดแบบไทยๆที่ทำให้เรามี รถบัสลายดราก้อนบอลหรือเซลเลอร์มูนวิ่งเต็มถนน การใช้หลอดฟรูโอเรสเซ่นมาประดับประดาบนเวทีงานวัด หรือแขวนตามต้นไม้เป็นรูปต่างๆ คววามเป็นไทยแบบนี้แหละที่เราชอบ รถอีแต๋นก็เป็นตัวอย่างที่ดีอีกอย่างของความเป็นไทย ดูไม่เรียบร้อยไม่รัดกุมไม่ปลอดภัย แต่ก็โอเค ใช้งานได้ ราคาถูก แถมสีสันลวดลายก็ทันสมัยแบบไทยสุดๆ เมื่อผมบอกทีมไปว่าอยากได้ซักเวทีนึงอยู่บนรถอะไรซักอย่าง จิโร่จึงกลับมาพร้อมกับเวทีที่ชื่อว่า E-Tan Ultimatum

นอกจากจะใช้โครงสร้างหลักเป็นรถอีแต๋นแล้ว องค์ประกอบอื่นๆอย่างร่ม ลำโพงงานวัด และสีสันจัดจ้านก็แสดงความเป็นไทยออกมาได้อย่างน่ารัก เวทีนี้เหมาะกับดนตรีตื๊ดๆเครื่องไม่เยอะแต่ความสนุกเยอะ จิโร่ฝันว่ารถควรจะวิ่งไปมาได้ด้วย ก็ได้แต่หวังว่าฝันเขาจะเป็นจริง

มาถึงตรงนี้ผมได้เล่าเรื่องเวทีต่างๆไปจนครบแล้ว แต่ยังมีรายละเอียดความสนุกในงานอีกเยอะที่จะค่อยๆทยอยเล่ากันไป บางข้อมูลอาจจะยังเปิดเผยไม่ได้ บางข้อมู,ก็ต้องรอสรุปให้ลงตัวอีกนิด แต่ผมก็จะมาเล่าเรื่องอัพเดทต่างๆทุกอาทิตย์ ในสัปดาห์หน้าจะเริ่มด้วยการตอบคำถามมากมายที่หลยถามมาทั้งที่บล๊อกนี้  ที่เฟซบุ๊ค และตามกระทู้ต่างๆที่มีผู้ไปตั้งเอาไว้ ถ้ามีข้อสงสัยอะไรก็ฝากคำถามไว้ที่นี่ตอนนี้เลยก็ได้ แต่ที่ย้ำกันตรงนี้อีกทีก็คือ งานจะเกิดขึ้นในวันศุกร์และเสาร์ที่ 5-6 กุมภาพันธ์ปีหน้า ที่โบนันซ่าเขาใหญ่ และตอนนี้เราได้สโลแกนของงานนี้แล้วว่า

เพราะเราเชื่อว่างานเรามัน งานเราใหญ่ และงานเรามีอะไรมากกว่าแค่การดูดนตรี หวังว่าเราจะไปสนุกด้วยกันอย่างใหญ่มากต้นปีหน้านะครับ สัปดาห์หน้าจะกลับมาใหม่ครับ

ติดตามข่าวสารความเคลื่อนไหวของงานนี้อย่างทันอกทันใจก่อนใครด้วยการสมัครเป็นแฟนของเราที่เฟซบุ๊ค คลิกที่นี่

หมายเหตุ               ภาพทั้งหมดเป็นไอเดียเบื้องต้นอาจมีการปรับเปลี่ยนแบบที่แท้จริงตามความเหมาะสม

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาทีมงานเกเรได้มีโอกาสไปสำรวจพื้นที่ที่โบนันซ่าเขาใหญ่อีกครั้ง เพื่อวัดที่กันอย่างซีเรียสจะได้รู้ว่าไอ้ที่เราคิดไว้ทั้งหลายนั้นมันจะยัดลงไปในพื้นที่ได้อย่างลงตัวจริงๆ แถมคราวนี้เรายังได้ค้นพบพื้นที่ขนาดใหญ่มากที่จะใช้เป็นที่จอดรถได้อย่างสะดวกสบาย (ใหญ่มากจริงๆครับ น่าจะเกิน70ไร่ขึ้นไป) เป็นอันว่าหมดห่วงเรื่องที่จอดรถ แถมครั้งนี้เราได้ไปยืนในพื้นที่ขณะที่มีการจัดงานคอนเสิร์ตจริงๆด้วย ทำให้เราได้ความรู้ใหม่พร้อมทั้งไอเดียใหม่ๆอีกมากที่จะทำให้งานของเราสะนุกขึ้นอีกเยอะ พอกลับมาถึงกรุงเทพก็ตั้งใจจะมาเล่าเรื่องของเราต่อแต่ก็ต้องมาช่วยลูกสาวทำการบ้านชิ้นใหญ่ (ซึ่งสนุกมาก) จนกว่าจะได้มาเล่ากันต่ออีกทีก็เป็นวันนี้แหละ และก็ตามที่สัญญาไว้ เวทีต่อไปนี้คือเวทีที่คุณจะต้องร้อง More

ก่อนอื่น มาดูแผนที่กันอีกครั้ง

จากผังใหญ่ที่เห็น เรากำลังจะพูดถึง Mountain Stage เวทีสำหรับดนตรีแบบชิลชิลไปจนถึงสนุกสนานแบบเร๊กเก้สกา ตั้งแต่ ลุลา ยัน ดูบาดู อีทีซี ยัน เท๊ดดี้สกา แคลอรี่ส์บลาห์บลาห์ ยัน ทีโบน ที่ตั้งของเวทีนี้สวยงามมาก ด้านหน้าติดสนามหญ้าเขียวขจีขนาดใหญ่ประมาณหนึ่งสนามฟุตบอล ด้านหลังมีภูเขาเป็นฉากหลัง นับว่าถูกหลักฮวงจุ้ยเป็นยิ่งนัก ไอเดียแรกของเราคือเวทีโปร่งๆที่เห็นภูเขาด้านหลังได้อย่างชัดเจน

ภาพร่างแรกของจิโร่เป็นภาพเวทีที่มีลักษณะเป็นเนินเขาป่องตรงกลางและลาดลงทั้งด้านหน้าและด้านหลัง บนเวทีไม่มีอะไรเลยนอกจากกองฟาง และแท่งฟาง(ที่เราเคยใช้แทนเก้าอี้ตอนนั่งเบรนสตอร์มกันครั้งแรกที่นี่)

หน้าตาดีมาก เรียบง่าย เห็นภูเขาด้านหลังชัด แถมฟางก็ยังให้ความรู้สึกของมิวสิคเฟสต่างจังหวัดได้ดี แต่…. มันเรียบไป กับดนตรีชิลชิลก็คงไปกันได้ แต่กับดนตรีสนุกๆช่วงดึก เวทีเราน่าจะมีอะไรที่สนุกไปด้วยได้ เอาใหม่…

แจ๊คกลับมาพร้อมกับไอเดียใหม่ โอเค เวทีหลักๆยังคงเรียบง่ายเหมือนเดิม แต่เขาอยากจะเพิ่มวัตถุอะไรบางอย่างที่ทำให้ภาพรวมดูสนุกขึ้น และแน่นอนมันจะกลายเป็นภาพจำอีกภาพของงานเรา มันควรจะเป็นเวทีที่ถูกถ่ายรูปมากที่สุด ถูกนำไปโพสต์ในบล๊อกมากทีสุด แจ๊คและจิโร่จึงมีความยินดีที่จะแนะนำให้คุณได้รู้จัก มิสเตอร์สเต๊ก!!!!

มิสเตอร์สเต๊กคือหุ่นยนต์วัวตัวใหญ่ หน้าตาเป็นมิตร ใจดี ยินดีที่จะเป็นเพื่อนกับทุกคน คุณสเต๊กตัวนี้จะยืนจังก้าอยู่กลางเวที เป็นเกียรติเป็นศรีแก่ทุกศิลปินบนนั้น และเขาไม่ได้ยืนเฉยๆ ด้วยกลไกง่ายๆแบบไทยประดิษฐ์ คุณสเต๊กของเราสามารถทำอะไรได้หลายอย่าง เช่น

กลอกตาไปมา ส่ายหัว พ่นควัน(เมือนตอนวัวโกรธ) แลบลิ้นสั้นหรือยาวๆ(ทำหน้าที่เป็นบันไดให้ศิลปินปีนขึ้นไปเดินเล่น และกว่าจะถึงวันงานมันคงทำอะไรได้อีกหลายอย่าง ใครมีไอเดียอะไรก็แนะนำเพิ่มเติมกันได้นะครับ เมื่อได้คุณสเต๊กมาประดับเวที ทุกอย่างก็ดูลงตัว หน้าตาของเวทีแบบเต็มๆก็จะเป็นอย่างนี้

ฉากหลังที่เป็นภูเขาเราก็สามารถเล่นสนุกกับการโปรเจ็คภาพ(แบบง่ายๆ)ขึ้นไปได้ด้วย เวทีนี้น่าจะเหมาะกับผู้ที่อยากนั่งสบายๆ จิบเครื่องดื่มเบาๆ หรือจะนอนเหยียดแข้งเหยียดขาผ่อนคลายไปกับเสียงดนตรี(ถ้ามีที่เหลือให้เหยียด)

เป็นอันว่าตอนนี้เราก็ได้รู้จักเวทีหลักทั้งสามเวทีของเราแล้ว แต่อย่างที่เคยเล่าให้ฟังว่านอกจากเวทีหลักทั้งสามแล้วเรายังมีเวทีเล็กที่เราเรียกว่าผับอีกสามเวที ที่จะเปิดบริการหลังเวทีหลักจบการแสดง แต่ละผับก็จะตกแต่งแตกต่างกันออกไป ซึ่งคงต้องใช้เวลาในการแนะนำไม่น้อย จึงขอติดไว้ก่อน ในวันนี้ผมจะเล่าอีกเรื่องนึงซึ่งสนุกไม่แพ้กันให้ทุกท่านได้ฟัง นั่นก็คือการเข้ามามีส่วร่วมของบรรดาสปอนเซอร์ที่น่ารักของเราทั้งหลาย ที่นอกจากจะเป็นผู้สนับสนุนให้ทีมงานของเราได้ฟุ้งได้คิดกันอย่างเต็มที่ ก็ยังจะเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เกิดความหลากหลายในงานของเราอีกด้วย วันนี้จะแนะนำกิจกรรมพิเศษที่เราร่วมคิดกับสปอนเซอร์ซักหนึ่งกิจกรรมเป็นการเรียกน้ำย่อย ก่อนที่จะเล่าถึงกิจกรรมอื่นๆกับสปอนเซอร์เจ้าอื่นๆให้ฟังในวันต่อๆไป กิจกรรมแรกเป็นของพรีเซ้นติ้งสปอนเซอร์ของเรานั่นก็คือ OVI NOKIA

การใช้ชีวิตอยู๋ในมิวสิคเฟสขนาดใหญยักษ์อย่างนี้ต้องใช้พลังงานเยอะมาก ทั้งเดินทั้งเต้นย้ายที่ย้ายเวทีไปมา ร่างการย่อมหมดเรี่ยวแรงเช่นเดียวกับอีกสิ่งหนึ่งที่จะหมดไปด้วยก็คือแบตมือถือ จะหาปลั๊กชาร์ตแบตก็ไม่ง่ายเหมือนอยู่ที่บ้าน มันคงดีไม่น้อยถ้าเราจะชาร์ตพลังงานของเราไปพร้อมๆกับพลังงานของมือถือ Big Mountain Music Festival ภูมิใจเสนอ Recharging Unit ที่จะมาตอบทุกคำถามเหล่านี้ได้

Recharging Unit คือการผสมผสานกันระหว่างสปาสำหรับมนุษย์และสปาสำหรับมือถือ เก้าอี้นั่งสบายออกแบบมาสำหรับการพักผ่อนไปกับการนวดคอร์ส์สั้นๆ (ประมาณไม่เกิน20นาที) จะนวดขานวดไหล่นวดหลังคุณเลือกได้ และในขณะเดียวกันที่ข้างๆเก้าอี้ของคุณเราได้จัดเตรียมเก้าอี้นวดเล็กสำหรับมือถือของคุณได้พักผ่อนเติมพลังด้วยสายชาร์จที่เรามีไว้ให้บริการ เมื่อได้เติมพลังพร้อมออกไปลุยคอนเสิร์ตต่อ โทรศัพท์ของคุณก็พร้อมลุยงานต่อเช่นเดียวกัน อย่างนี้นี่เองที่เขาเรียกกันว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ช้าก่อน จริงๆแล้วได้ถึงสาม

เพราะที่ตั้งของสปาแห่งนี้อยู๋ในจุดที่ดี่สุดของงาน ยกระดับจากพื้นมาพอสมควร นั่นหมายความว่าขณะที่คุณเติมพลังงานอยู๋นั้นคุณก็จะได้เพลิดเพลินไปกับการแสดงจากเวทีภูเขาของเราไปด้วย ใครไม่เชื่อว่าสวรรค์มีจริงก็จะได้พิสูจน์ด้วยตัวเองก็คราวนี้แหละ เฮ้อ…แค่คิดก็สุขแล้ว

นั่นเป็นเพียงแค่ตัวอย่างของการเข้ามีส่วนร่วมกับงานของปรรดาสปอนเซอร์ของเรา ซึ่งจะร่วมกันทำให้ทุกพื้นที่ใน Big Mountain Music Festival เต็มไปด้วยความสุขสนุกสนาน ติดตามเรื่องราวความสนุกเหล่านี้ได้ในคราวต่อไป แต่ที่สำคัญล๊อคคิวคุณ นัดหมายเพื่อนๆกันไว้ให้ดี วันที่ 5-6 กุมภาพันธ์ 2010 เรามีนัดกันที่เขาใหญ่นะครับ

ในตอนต่อไปผมจะมาเล่าเรื่องผับทั้งสามในงานของเรา ซึ่งแต่ละผับทั้งคุณแจ๊คและจิโร่ต่างใส่ไอเดียกันแบบไม่ยั้ง คิดดูแล้วกันว่ารถอีแต๋นพวกเขายังเอาทำเป็นผับได้ สัปดาห์หน้าจะมาเล่าต่อครับ

หมายเหตุ               ภาพทุกภาพเป็นไอเดียเริ่มต้น อาจมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตามความเหมาะสม

คุณสามารถติดตามความเคลื่อนไหวของงานใหญ่ครั้งนี้ด้วยการสมัครเป็นแฟนของ Big Mountain Music Festival ผ่านทางลิ้งค์นี้ Big Mountain Music festival ครับ

วันนี้จะเล่าเรื่องเวทีหลักของงาน  Big  Mountain ที่ตั้งใจจะให้เป็นภาพจำของงาน แต่ก่อนอื่นเรามาทบทวนแผนผังโดยรวมของงานกันหน่อย

จากด้านซ้ายล่างคือเวทีเต้นรำต้นไม้ยักษ์ตั้งตระหง่านต้อนรับอยู่ตรงทางเข้า เมื่อเดินผ่านต้นไม้ยักษ์ขึ้นไปทางตะวันออกเฉียงเหนือก็จะเป็นพื้นที่กว้างที่สุดของงาน เป็นเนินธรรมชาติลาดลงไปหาที่ตั้งเวทีหลักของงาน เป็นเวทีสำหรับดนตรีแนวป๊อปและร๊อคเป็นหลัก วงดนตรีเวทีนี้มีตั้งแต่บอดี้สแลมยันโมเดิร์นด๊อก บุดด้าเบลสยันกรู๊ฟไรเดอร์  Abuse the Youth ยัน วงพราว นั่นเป็นเพียงแค่ตัวอย่าง รายละเอียดชื่อศิลปินเพิ่มเติมโปรดติดตามกันต่อไป กลับมาที่เรื่องของเวทีกันต่อ เนื่องจากเวทีนี้เป็นเวทีหลักเราอยากสนุกกับเวทีนี้เต็มที่(จริงๆก็สนุกกับทุกเวทีแหละ) เราอยากให้เป็นภาพเวทีที่แตกต่างจากภาพเก่าๆที่เราเคยเห็น

วันที่นั่งคุยกันที่เขาใหญ่ เรานึกถึงฉากต่อสู้บนป่าไผ่ในหนัง Crouching tiger hidden dragon อันคลาสสิค คงจะดีไม่น้อยถ้านักดนตรีได้เล่นกันอยู่ในป่าไผ่ จิโร่ลองวาดภาพร่างแรกออกมาเป็นป่าเต็มหลังเวที มีโครงสร้างไม้ง่ายๆไว้แขวนลำโพง แล้วเขาก็ลองทำออกมาเป็นรูปร่างที่ชัดเจนขึ้นแบบนี้

เป็นป่าไผ่จริงๆ ดูแปลกตาจริงๆ ไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆ ผมชอบระเบียงที่ยื่นออกไปทั้งสองข้างของเวที ตอนพาราด๊อกซ์เล่นคงได้วิ่งพล่านพ่นไฟกันไปทั้งเวที แบบร่างนึ้ออกแบบจากโจทย์ที่ว่าเรามีงบค่อนข้างจำกัด องค์ประกอบบนเวทีจึงค่อนข้างเรียบง่าย  ใช้ไม้ไผ่ซึ่งราคาไม่แพงเป็นวัสดุหลักในการก่อสร้าง เรานั่งขลุกอยู่กับไอเดียนี้ประมาณสองสามอาทิตย์ ก็เริ่มจะไม่แน่ใจ ดูเผินๆมันเหมือนค่ายบางระจันเหมือนกันนะ ลองเอาใหม่ซิ ลองคิดแบบเต็มที่ไม่ต้องมีข้อจำกัดดูซิ อยากใส่อะไรใส่เข้าไปเลย เราอยากให้เป็นธรรมชาติ แต่ก็อยากให้ตื่นตาตื่นใจด้วย เราอยากอุทานเป็นคำหยาบๆเมื่อได้เห็น

แจ๊คกับจิโร่พยักหน้าหงึกๆ จิโร่ยิ้มที่มุมปาก แล้วพูดเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงฮาราจูกุที่แปลเป็นไทยได้ว่า”เอาแน่นะ” แล้วอาทิตย์กว่าๆถัดมาเขาก็กลับมาพร้อมกับ…

“…” ผมอุทานเป็นคำหยาบออกมาเมื่อได้เห็นแบบนี้เป็นครั้งแรก มีนาฬิกาของดาลี่ด้วยอ่ะ ฮาว่ะ ชอบ ไม่รู้จะคอมเม้นท์ยังไงมันหลุดโลกมาก ไม่ได้ใกล้กับสิ่งที่คิดไว้เลย แถมยังมีป่าไผ่อยู่ด้วยแต่ย้ายไปกระจุกตัวใต้จอแทน จิโร่บอกว่า ไอเดียของเขาเกิดขึ้นหลังจากที่ผมที่คิดสโลแกนของงานนี้ออกว่า”มัน ใหญ่ มาก”(เราจะกลับมาเรื่องสโลแกนกันอีกทีเมื่อช่วงเวลาเหมาะสม)เขาก็เลยนึกถึงอะไรที่มันใหญ่มาก เช่นต้นไม้ดอกไม้ถูกขยายให้ใหญ่(แต่ภาพที่ฉายในจอเป็นตัวอย่างกลับเป็นภาพมดนะจิโร่ ไม่ค่อยกวนทีนเลย)ให้ทุกอย่างมันดูผิดส่วนไปหมด ผมเป็นนักดนตรีผมคงแย่งกันเล่นเวทีนี้แน่ แต่ช้าก่อน ไว้คุณได้เห็น”เวทีภูเขา”แล้วคุณจะเปลี่ยนใจ

สรุปว่าเราทุกคนชอบแบบนี้มากกว่าแบบแรก ทั้งที่รู้ว่าแบบนี้แพงกว่าและสร้างยากกว่าแบบแรกมากนัก แต่มาถึงขั้นนี้แล้วเอาไงก็เอากัน เราคงต้องไปลงรายละเอียดกันต่ออีกเยอะว่าเราจะสร้างไอ้เวทีป่านี้ขึ้นมายังไง อ้อ ลืมบอกไปว่าชิงช้าสวรรค์ข้างหลังนั่นนั่งได้จริงๆนะ ตรงนั้นจะเป็นสวนสนุกเล็กๆ นั่งชิงช้าไปดูคอนเสิร์ตไป แถมได้เห็นว่าหลังเวทีเขากำลังทำอะไรกันอยู๋ได้ด้วย

ก่อนที่จะเล่าเรื่องเวทีภูเขาขอแวะเล่าเรื่องตลาดซักหน่อย

เรารู้ว่างานของเราจะมีผู้คนประมาณสองหมื่นห้าพันคน กินนอนอยู่ด้วยกันสองวันสองคืน(โอเคคงมีประมาณครึ่งนึงแหละที่หารีสอร์ทนอนอยู่แถวๆนั้นแต่ก็ต้องกินอยู่ในงานสองวันสองคืนอยู่ดีแหละ) ตลาดจึงเป็นเรื่องสำคัญมาก เราวางตลาดไว้ด้านในสุดของงานใกล้ๆกับจุดกางเต๊นท์ ถึงแม้ว่าคนสองหมื่นกว่าคนจะไม่ออกมากินข้าวพร้อมๆกัน แต่เราก็ต้องการตลาดขนาดใหญ่ที่รองรับผู้คนได้พร้อมๆกันห้าหกพันคน ถึงแม้ว่าช่วงเวลาที่เราจัดงาน(ต้นกุมภาพันธ์)อากาศที่เขาใหญ่จะยังหนาวอยู่ แต่ตอนกลางวันแดดก็เปรี้ยงอยู่เหมือนกัน มันจึงควรจะมีร่มเงาให้ได้หลบแดดกันด้วย โจทย์นี้ไม่ง่ายเลย แบบนี้คุณแจ๊คชอบ

ทบทวนกันอีกทีว่าเรามีผ้าขาวม้าแจกแก่ผู้จองบัตรล่วงหน้าทุกท่าน แปลว่าเราจะต้องทำผ้าขาวม้าจำนวนมหาศาลอยู่แล้ว ทำเพิ่มอีกซักหน่อยจะเป็นไรไป

คุณแจ๊คโชว์ภาพที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับตลาดในฝันของเขา ราวตากผ้าแบบชาวมุมไบ เรียบง่ายแต่สวยงาม เขาเสนอว่า “เราลองเอาผ้าขาวม้ามาตากแบบชาวมุมไบกันดูไหมพี่” ผมถามในใจว่า “มึงตากผ้าแล้วตลาดกูจะอยู่ตรงไหน” แจ๊คมันคงแอบได้ยินจึงตอบกลับมาว่า “อยู่ตรงนั้นแหละพี่”

ราวตากผ้าขาวม้านี้กว้างยี่สิบเมตร สูงประมาณสี่เมตร ยาวสองร้อยเมตร เดินกันขาลากเหมือนกันนะกว่าจะสุดทาง ร้านค้าทั้งอาหารและของที่ระลึกจะวางเรียงรายอยู่รอบๆ ร่มเงาจากผ้าขาวม้าที่ถูกลมพัดปลิวไปมา ก็จะเซ็กซี่เหมือนแสงแดดส่องผ่านร่มไม้ ร่มบ้างไม่ร่มบ้างสลับกันไปมาน่าเอ็นดู โอเค ซื้อ ในใจเริ่มคำนวณงบประมาณ เอาไงก็เอากันมาถึงขั้นนี้แล้ว อยากได้งานดีก็ต้องเต็มที่กันหน่อย พูดถึงเรื่องตลาดแล้วใครมีของกิน หรือของน่ารักเหมาะที่จะไปขายในงานก็บอกกันเอาไว้ได้ในช่องคอมเม้นท์นะครับ เราต้องการร้านค้าประมาณสองสามร้อยร้าน ถ้าของคุณดีจริงก็มาคุยกัน ค่าเช่าแผงถูกมากครับ

เวทีภูเขาเป็นเวทีที่ฮามาก ไม่ใช่สิ เป็นเวทีที่ใครเห็นแล้วก็ต้องร้อง More (ขอยืมมุกนะแมน) น่าเสียดายผมจะไม่เล่าวันนี้ซะอย่างงั้น พบกันใหม่เช้าวันจันทร์ครับ

วันนี้เริ่มต้นด้วยลายผ้าขาวม้าร่างแรกที่คุณอ้นกราฟฟิคดีไซน์เนอร์ของเราลองประกอบร่างมาให้ดูก่อน ตอนนี้กำลังอยู่ในระหว่างการพูดคุยกับผู้ผลิตว่าจะทำออกมาได้ตามสีนี้ได้หรอไม่ อยากฟังความเห็นของทุกท่านด้วยว่าชอบหรือไม่ชอบอย่างไร โดยส่วนตัวผมว่าผืนบนน่าจะถูกใจคุณผู้หญิงและผืนล่างก็น่าจะถูกใจคุณผู้ชาย หรือถ้าใครเห็นเป็นอื่นก็คอมเม้นท์กันมาได้นะครับ จากแบบผ้าขาวม้านี้จะเห็ได้ว่าโลโก้ของเรามีเพื่อนมาอยู่ด้วยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นั่นก็คือ เว็บไซท์ ovi.com ของโนเกีย ซึ่งตอบรับเป็นพรีเซ็นติ้งสปอนเซอร์เป็นที่เรียบร้อย เชื่อว่าฟังค์ชั่นต่างๆของคอมมิวนีตี้นี้จะช่วยให้การเที่ยวงานของเราสนุกสนานยิ่งขึ้น ลองไปสมัครใช้บริการกันได้ที่ http://www.ovi.com นะครับ และหลังจากนี้เพื่อนๆของเราอีกมากมายก็กำลังจะเข้ามาร่วมกันทำให้งานของเราสนุกขึ้น จะคอยอัพเดทเรื่องเพื่อนๆของเราเป็นระยะครับ

กลับมาที่ส่วนต่างๆของงานกันต่อ คราวที่แล้วเราค้างไว้ที่ต้นไม้ยักษ์ที่จะใช้ต้อนรับทุกท่านเข้าสู่งาน คุณแจ๊คเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องการออกแบบโครงสร้างที่ดูไม่เป็นระเบียบแต่จริงๆแล้วเป็นระเบียบ เขากลับมาพร้อมกับไอเดียต้นไม้ที่จะใช้เป็นพื้นที่ต้อนรับ เป็นจุดนัดพบ เป็นจุดถ่ายรูป เป็นแลนด์มาร์คของงาน และเมื่อถึงเวลากลางคืนมันก็จะกลายเป็นเวทีเต้นรำกลางแจ้งให้พวกเราได้สนุกสนานกัน หน้าตามันเป็นอย่างนี้ครับ

ความสูงของต้นไม้นี้ประมาณสิบหกเมตร ส่วนประกอบหลักคือไม้ไผ่ยึดติดกันด้วยอุปกรณ์ง่ายๆแต่แข็งแรง ตรงกลางสูงจากพื้นประมาณสองเมตรจะเป็นเวทีสำหรับดีเจสำหรับความสนุกตอนกลางคืน เมื่อคุณเดินผ่านอุโมงค์ธรรมชาติตรงทางเข้าของงานเข้ามาคุณก็จะได้เห็นภาพนี้

พวกเราชอบเจ้าต้นไม้นี้กันมาก และเชื่อว่ามันน่าจะเป็นวัตถุที่ถูกถ่ายรูปมากที่สุดในงาน (แต่ก็ไม่เชิงหรอกเพราะยังมีวัตถุมันๆอีกมากที่จะค่อยๆถูกเปิดเผยไปทีละนิด) เมื่อถึงตอนกลางคืนต้นไม้นี้ก็จะถูกแปรสภาพเป็นเวทีเต้นรำสำหรบปาร์ตี้กลางแจ้งขนาดใหญ่ ภาพน่าจะออกมาคล้ายๆอย่างนี้

จิโร่เริ่มใส่ไอเดียด้านไลท์ติ้ง เขาบอกว่าคอนเส็ปท์ของการจัดไฟสำหรับเวทีนี้คือเวที”ไก่ย่าง” คือเขาจะใช้ตะแกรงปูเป็นพื้นเวทีแล้วจัดไฟจากด้านล่าง ดีเจที่ยืนบนนั้นก็จะเป็นคล้ายๆไก่ย่างที่ถูกเผาอยู่บนตะแกรง เวทีนี้จะเปิดตั้งแต่ตีสองไปจนถึงหกโมงเช้า พระอาทิตย์จะขึ้นจากด้านหลังดีเจทำให้บรรยากาศช่วงรุ่งสางนั้นไม่น่าพลาดเป็นอย่างยิ่ง

ในคืนวันแรกผู้รับผิดชอบเรื่องของโชว์ที่เวทีนี้จะเป็นทีมใหม่ชื่อ”Mash Room” รายละเอียดของโชว์กำลังอยู๋ในระหว่างการพูดคุย แต่เชื่อว่าจะเป็นการเชิญดีเจจากต่างประเทศมารับหน้าที่บนเวที ส่วนคืนวันที่สองเวทีนี้จะตกเป็นของ “DUDESWEET” ซึ่งจะมาพร้อมกับบรรยากาศสนุกสุดเหวี่ยงแบบที่เราคุ้นเคย คุณโน๊ตและทีมงานรับประกันความมัน

ในตอนต่อไปจะเป็นเรื่องของเวทีหลักของเรา ซึ่งเป็นจุดที่เราทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้เป็นเวทีในความทรงจำของทุกคน เหมือนกับที่แกลสตั้นเบอรี่มี”เวทีปิรามิด”เป็นสัญญลักษณ์ แต่ของเราจะเป็น”เวทีป่า”แทน หน้าตาจะเป็นอย่างไร ตอนต่อไปจะได้รู้กัน

หมายเหตุ ภาพทั้งหมดเป็นแบบร่างแรก ยังต้องมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอีกมากมาย

หนึ่งเดือนผ่านไปเราก็ได้เวลานัดพบกันเพื่อนำความคิดต่างๆที่ฟุ้งกันไว้มาจัดแจงให้เห็นเป็นภาพร่วมกัน ทีมงานทุกคนตื่นเต้นที่จะได้เห็นภาพของความคิดต่างๆจัดวางบนหน้ากระดาษ ขอแวะคุยเรื่องทีมงานซักนิดได้ไหม

แรกเริ่มงานนี้อยุ่ในความรับผิดชอบของทีมสนามหลวง แต่หลังจากเริ่มงานไปไม่นานทุกคน(ทั้งผู้บริหารและทีมงานเอง)ต่างก็เห็นพ้องต้องกันว่างานนี้ใหญ่เกินกว่าจะทำไปพร้อมๆกับการทำค่ายเพลง และเราเองก็ไม่ได้คิดจะทำงานนี้เพื่อโปรโมทศิลปินในค่ายแต่ประการใด ดังนั้นเราจึงตั้งหน่วยงานใหม่ขึ้นมาเพื่อดูแลงานนี้โดยเฉพาะ แปลว่าหน้าที่รับผิดชอบของผมกับค่ายเพลงสนามหลวงก็จะจบลงเพื่อมาเริ่มต้นใหม่กับงาน Big Mountain Music Festival นี้อย่างเต็มที่ เรียกว่าทุ่มกันสุดตัวเลย เราตั้งชื่อทีมกันว่า “เกเร” เพราะเราเชื่อว่าสิ่งที่เรากำลังทำนั้นจะมีเรื่องนอกลู่นอกทางเต็มไปหมด และนิสัยของแต่ละคนก็ดูจะไม่ค่อยถูกระเบียบกันสักเท่าไหร่ ชื่อนี้จึงน่าจะหมาะกับพวกเรา และงานอื่นที่เราจะคิดทำกันต่อไป

สวัสดีครับ พวกเราชาว”เกเร” ครับ ขออนุญาติกลับไปเล่าเรื่องที่ค้างไว้ต่อนะครับ

เราจะจัดงานกันที่ไร่โบนันซ่าเขาใหญ่ จากกรุงเทพขับไปทางโคราชสักสองชั่วโมงก็จะถึงปากทางขึ้นเขาใหญ่ เลี้ยวขึ้นไปสิบสองกิโลจะพบกับซอยเข้ามาในงานของเรา ขับเข้าไปไม่กี่ร้อยเมตรก็จะถึงที่จอดรถของงานจุดแรก ขับต่อไปอีกหน่อยก็จะพบจุดจอดรถที่สอง ทั้งสองจุดจะมีรถรับส่งไปยังบริเวณงาน(ที่มีสีชมพู) ซึ่งจากปากซอยมาถึงตัวงานมีระยะทางแค่กิโลเดียว เชื่อว่าการเดินทางไม่น่าจะมีปัญหาให้หนักใจ(แต่เราจะไม่ประมาท)  จากพื้นที่สีชมพูเมื่อขยายภาพขึ้นมาจะมีหน้าตาประมาณนี้

ระยะทางจากด้านล่างของงานไปจนถึงส่วนบนสุดประมาณกิโลเมตรกว่า จัดว่าเป็นพื้นที่ใหญ่โตพอที่เราจะทำอะไรได้มากมาย  พื้นที่ทั้งหมดนั้นจะเป็นพื้นที่ปลอดรถ(ยกเว้นรถรับส่งศิลปินไปที่เวที) เพื่อให้การสัญจรไปมาของผุู้คนในงานเป็นไปอย่างสะดวกสะบายที่สุด เราลองวางเวทีและส่วนสำคัญต่างๆของงานลงไปบนแผนที่อย่างคร่าวๆ เพื่อวางกรอบในการคิดต่อไป กว่าจะถึงวันจริงหลายสิ่งคงปรับเปลี่ยนไปเพื่อให้เหมาะสมลงตัวที่สุด รายละเอียดของส่วนต่างในแผนที่ผมจะค่อยๆเล่าให้ฟังทีละนิดครับ

ถึงแม้แจ๊คและจิโร่จะรับผิดชอบเฉพาะเรื่องการออกแบบงานสร้าง มิใช่เรื่องกราฟฟิคดีไซน์ แต่ความซน(หรือเกเร)ของพวกเขาก็ทำให้เราได้ไอเดียสำหรับโลโก้ของงานนี้

พวกเขาใส่ภาพร่างของโลโก้มาในพรีเซ็นเตชั่น ซึ่งพวกเราทุกคนถูกใจมาก (ถึงแม้คำว่าMountainจะสะกดผิดก็ตาม) เราจึงเอาแนวคิดนี้ไปคิดต่อจนได้โลโก้ออกมาดังนี้

  และ

ถึงแม้เราจะชอบการแบ่งวัวเป็นส่วนๆแบบการทำสเต๊กแค่ไหนก็ตาม แต่โลโก้แบบที่สองนั้นนำไปใช้งานได้ง่ายกว่า แถมยังให้บรรยากาศแบบฮิปปี้นิดๆสมกับที่แรงบันดาลใจของเราคืองานวู๊ดสต๊อก เราจึงต้องตัดใจเลือกแบบที่สอง แต่ก็จะพยายามนำไอเดียการแบ่งวัวเป็นส่วนๆไปใช้ในงานอยู๋ดี อาจจะเป็นวิธีแบ่งที่นั่งออกเป็นโซนๆตามรอยนั้นหรืออะไรอย่างอื่น ถึงวันงานก็จะได้รู้กันเอง เมื่อได้โลโก้เราก็ลองเอามันไปวางไว้ในรูปแบบต่างๆได้ดังนี้

ตัวหมุนไขลานเป็นไอเดียของคุณอุ๊กราฟฟิคดีไซน์เนอร์คนเก่งของเรา แต่เราตกลงกันว่าตัดออกดีกว่า เพราะเกรงว่าจะทำให้ผู้คนไขว้เขว เมื่อลองแจกจ่ายไอเดียออกไปให้หลายๆคนได้เห็นก็ได้รับเสียงตอบรับที่ดี โดยส่วนตัวผมชอบเสื้อสีเหลืองมาก(มิเกี่ยวกับแนวคิดทางการเมืองแต่ประการใด) เป็นอันว่าเราสบายใจเรื่องโลโก้แล้ว เรามาต่อกันที่บริเวณงาน แจ๊คกับจิโร่อยากต้อนรับผู้คนด้วยภาพโลโก้งานขนาดยักษ์เพื่อให้ประทับใจกันตั้งแต่มาถึง เราจึงฝันกันว่าประตูทางเข้าจะมีหน้าตาแบบนี้

พอเปิดภาพนี้ขึ้นมาทีมเกเรทุกคนก็ฮาครืน ตบโต๊ะกระทืบเท้ากันเป็นการใหญ่ ใช่เลย งานแบบเรามันต้องต้อนรับกันแบบนี้ แถมทุกคนก็จะได้โชคดีจากการเดินลอดท้องวัวกันด้วย และเนื่องจากเราตั้งความจุของงานนี้ไว้ที่สองหมื่นห้าพันคน เราจึงต้องการพื้นที่เช็คอินขนาดใหญ่เพื่อตรวจอาวุธตรวจสัมภาระต่างนานาเป็นจำนวนมาก ก่อนที่จะเข้ามาเจอประตูท้องวัวนี้จึงต้องผ่านด่านนี้มาก่อน

ช่องทางเข้าออกที่มีมากพอน่าจะทำให้การไหลเข้าออกของผู็คนเป็นไปอย่างราบรื่น วัสดุที่ใช้เป็นไม้ไผ่กับมุ้ง เพื่อให้ดูไม่หลุดออกจากสภาพแวดล้อมแถวนั้นจนเกินไป เมื่อผ่านจุดนี้และลอดท้องวัวกันเ้าไปแล้วทุกท่านก็จะได้เดินลอดอุโมงค์ธรรมชาติที่เกิดจากต้นไม้สองข้างทางโน้มตัวเข้าหากันตลอดทางเดินประมาณร้อยกว่าเมตร นับเป็นการต้อนรับที่ร่มรื่นแฝงไว้ด้วยความตื่นเต้นว่าเมื่อโผล่พ้นทางนี้ไปแล้วจะได้พบกับอะไร พวกเราอยากให้สิ่งแรกที่เห็นน่าตื่นเต้นสมกับที่ลุ้นกันมา เราจึงคิดว่าเราน่าจะสร้างอะไรสักอย่างต้อนรับตั้งแต่ทุกท่านโผล่พ้นอุโมงค์ออกมาเลย แจ๊คและจิโร่เสนอไอเดียว่าน่าจะเป็นต้นไม้ ผมบอกว่ามันจะโตทันเหรอปลูกตอนนี้ เราอยากได้อะไรที่ใหญ่พอสมควรนะ แจ๊คบอกว่าไม่เป็นไร เราสร้างมันขึ้นมาเลยดีกว่าพี่

ครับ เราจะสร้างต้นไม้ สูงสิบกว่าเมตร แถมจะใช้มันเป็นเวทีเต้นรำด้วย ต้องต่อคราวหน้าแล้วล่ะครับ

หมายเหตุ – ภาพที่เห็นทั้งหมดเป็นเพียงภาพร่างแรก ยังต้องผ่านการปรับปรุงเปลี่ยนเแปลงอีกมากกว่าจะถึงวันงาน