ลอดท้องวัว เขาว่าจะโชคดี
หนึ่งเดือนผ่านไปเราก็ได้เวลานัดพบกันเพื่อนำความคิดต่างๆที่ฟุ้งกันไว้มาจัดแจงให้เห็นเป็นภาพร่วมกัน ทีมงานทุกคนตื่นเต้นที่จะได้เห็นภาพของความคิดต่างๆจัดวางบนหน้ากระดาษ ขอแวะคุยเรื่องทีมงานซักนิดได้ไหม
แรกเริ่มงานนี้อยุ่ในความรับผิดชอบของทีมสนามหลวง แต่หลังจากเริ่มงานไปไม่นานทุกคน(ทั้งผู้บริหารและทีมงานเอง)ต่างก็เห็นพ้องต้องกันว่างานนี้ใหญ่เกินกว่าจะทำไปพร้อมๆกับการทำค่ายเพลง และเราเองก็ไม่ได้คิดจะทำงานนี้เพื่อโปรโมทศิลปินในค่ายแต่ประการใด ดังนั้นเราจึงตั้งหน่วยงานใหม่ขึ้นมาเพื่อดูแลงานนี้โดยเฉพาะ แปลว่าหน้าที่รับผิดชอบของผมกับค่ายเพลงสนามหลวงก็จะจบลงเพื่อมาเริ่มต้นใหม่กับงาน Big Mountain Music Festival นี้อย่างเต็มที่ เรียกว่าทุ่มกันสุดตัวเลย เราตั้งชื่อทีมกันว่า “เกเร” เพราะเราเชื่อว่าสิ่งที่เรากำลังทำนั้นจะมีเรื่องนอกลู่นอกทางเต็มไปหมด และนิสัยของแต่ละคนก็ดูจะไม่ค่อยถูกระเบียบกันสักเท่าไหร่ ชื่อนี้จึงน่าจะหมาะกับพวกเรา และงานอื่นที่เราจะคิดทำกันต่อไป
สวัสดีครับ พวกเราชาว”เกเร” ครับ ขออนุญาติกลับไปเล่าเรื่องที่ค้างไว้ต่อนะครับ
เราจะจัดงานกันที่ไร่โบนันซ่าเขาใหญ่ จากกรุงเทพขับไปทางโคราชสักสองชั่วโมงก็จะถึงปากทางขึ้นเขาใหญ่ เลี้ยวขึ้นไปสิบสองกิโลจะพบกับซอยเข้ามาในงานของเรา ขับเข้าไปไม่กี่ร้อยเมตรก็จะถึงที่จอดรถของงานจุดแรก ขับต่อไปอีกหน่อยก็จะพบจุดจอดรถที่สอง ทั้งสองจุดจะมีรถรับส่งไปยังบริเวณงาน(ที่มีสีชมพู) ซึ่งจากปากซอยมาถึงตัวงานมีระยะทางแค่กิโลเดียว เชื่อว่าการเดินทางไม่น่าจะมีปัญหาให้หนักใจ(แต่เราจะไม่ประมาท) จากพื้นที่สีชมพูเมื่อขยายภาพขึ้นมาจะมีหน้าตาประมาณนี้
ระยะทางจากด้านล่างของงานไปจนถึงส่วนบนสุดประมาณกิโลเมตรกว่า จัดว่าเป็นพื้นที่ใหญ่โตพอที่เราจะทำอะไรได้มากมาย พื้นที่ทั้งหมดนั้นจะเป็นพื้นที่ปลอดรถ(ยกเว้นรถรับส่งศิลปินไปที่เวที) เพื่อให้การสัญจรไปมาของผุู้คนในงานเป็นไปอย่างสะดวกสะบายที่สุด เราลองวางเวทีและส่วนสำคัญต่างๆของงานลงไปบนแผนที่อย่างคร่าวๆ เพื่อวางกรอบในการคิดต่อไป กว่าจะถึงวันจริงหลายสิ่งคงปรับเปลี่ยนไปเพื่อให้เหมาะสมลงตัวที่สุด รายละเอียดของส่วนต่างในแผนที่ผมจะค่อยๆเล่าให้ฟังทีละนิดครับ
ถึงแม้แจ๊คและจิโร่จะรับผิดชอบเฉพาะเรื่องการออกแบบงานสร้าง มิใช่เรื่องกราฟฟิคดีไซน์ แต่ความซน(หรือเกเร)ของพวกเขาก็ทำให้เราได้ไอเดียสำหรับโลโก้ของงานนี้
พวกเขาใส่ภาพร่างของโลโก้มาในพรีเซ็นเตชั่น ซึ่งพวกเราทุกคนถูกใจมาก (ถึงแม้คำว่าMountainจะสะกดผิดก็ตาม) เราจึงเอาแนวคิดนี้ไปคิดต่อจนได้โลโก้ออกมาดังนี้
ถึงแม้เราจะชอบการแบ่งวัวเป็นส่วนๆแบบการทำสเต๊กแค่ไหนก็ตาม แต่โลโก้แบบที่สองนั้นนำไปใช้งานได้ง่ายกว่า แถมยังให้บรรยากาศแบบฮิปปี้นิดๆสมกับที่แรงบันดาลใจของเราคืองานวู๊ดสต๊อก เราจึงต้องตัดใจเลือกแบบที่สอง แต่ก็จะพยายามนำไอเดียการแบ่งวัวเป็นส่วนๆไปใช้ในงานอยู๋ดี อาจจะเป็นวิธีแบ่งที่นั่งออกเป็นโซนๆตามรอยนั้นหรืออะไรอย่างอื่น ถึงวันงานก็จะได้รู้กันเอง เมื่อได้โลโก้เราก็ลองเอามันไปวางไว้ในรูปแบบต่างๆได้ดังนี้
ตัวหมุนไขลานเป็นไอเดียของคุณอุ๊กราฟฟิคดีไซน์เนอร์คนเก่งของเรา แต่เราตกลงกันว่าตัดออกดีกว่า เพราะเกรงว่าจะทำให้ผู้คนไขว้เขว เมื่อลองแจกจ่ายไอเดียออกไปให้หลายๆคนได้เห็นก็ได้รับเสียงตอบรับที่ดี โดยส่วนตัวผมชอบเสื้อสีเหลืองมาก(มิเกี่ยวกับแนวคิดทางการเมืองแต่ประการใด) เป็นอันว่าเราสบายใจเรื่องโลโก้แล้ว เรามาต่อกันที่บริเวณงาน แจ๊คกับจิโร่อยากต้อนรับผู้คนด้วยภาพโลโก้งานขนาดยักษ์เพื่อให้ประทับใจกันตั้งแต่มาถึง เราจึงฝันกันว่าประตูทางเข้าจะมีหน้าตาแบบนี้
พอเปิดภาพนี้ขึ้นมาทีมเกเรทุกคนก็ฮาครืน ตบโต๊ะกระทืบเท้ากันเป็นการใหญ่ ใช่เลย งานแบบเรามันต้องต้อนรับกันแบบนี้ แถมทุกคนก็จะได้โชคดีจากการเดินลอดท้องวัวกันด้วย และเนื่องจากเราตั้งความจุของงานนี้ไว้ที่สองหมื่นห้าพันคน เราจึงต้องการพื้นที่เช็คอินขนาดใหญ่เพื่อตรวจอาวุธตรวจสัมภาระต่างนานาเป็นจำนวนมาก ก่อนที่จะเข้ามาเจอประตูท้องวัวนี้จึงต้องผ่านด่านนี้มาก่อน
ช่องทางเข้าออกที่มีมากพอน่าจะทำให้การไหลเข้าออกของผู็คนเป็นไปอย่างราบรื่น วัสดุที่ใช้เป็นไม้ไผ่กับมุ้ง เพื่อให้ดูไม่หลุดออกจากสภาพแวดล้อมแถวนั้นจนเกินไป เมื่อผ่านจุดนี้และลอดท้องวัวกันเ้าไปแล้วทุกท่านก็จะได้เดินลอดอุโมงค์ธรรมชาติที่เกิดจากต้นไม้สองข้างทางโน้มตัวเข้าหากันตลอดทางเดินประมาณร้อยกว่าเมตร นับเป็นการต้อนรับที่ร่มรื่นแฝงไว้ด้วยความตื่นเต้นว่าเมื่อโผล่พ้นทางนี้ไปแล้วจะได้พบกับอะไร พวกเราอยากให้สิ่งแรกที่เห็นน่าตื่นเต้นสมกับที่ลุ้นกันมา เราจึงคิดว่าเราน่าจะสร้างอะไรสักอย่างต้อนรับตั้งแต่ทุกท่านโผล่พ้นอุโมงค์ออกมาเลย แจ๊คและจิโร่เสนอไอเดียว่าน่าจะเป็นต้นไม้ ผมบอกว่ามันจะโตทันเหรอปลูกตอนนี้ เราอยากได้อะไรที่ใหญ่พอสมควรนะ แจ๊คบอกว่าไม่เป็นไร เราสร้างมันขึ้นมาเลยดีกว่าพี่
ครับ เราจะสร้างต้นไม้ สูงสิบกว่าเมตร แถมจะใช้มันเป็นเวทีเต้นรำด้วย ต้องต่อคราวหน้าแล้วล่ะครับ
หมายเหตุ – ภาพที่เห็นทั้งหมดเป็นเพียงภาพร่างแรก ยังต้องผ่านการปรับปรุงเปลี่ยนเแปลงอีกมากกว่าจะถึงวันงาน

แค่อ่านก็รู้สึก เกเร แล้ว:::
Thianpop said this on กันยายน 7, 2009 ที่ 2:18 pm |
อ่านเสร็จแล้ว อยากจะร้อง more more เลยครับ
แล้วมันจะมีอะไร more มากกว่านี้ รีบเล่ามาเลยนะ……. ป๋า จะเอาใจช่วยครับ
แมน hot said this on กันยายน 7, 2009 ที่ 4:28 pm |
ชอบประตูมากครับ เจ๋งดี
teestory said this on กันยายน 10, 2009 ที่ 11:32 am |
รอซื้อเสื้อกะหมวกอยู่นะครับป๋า
POL said this on กันยายน 10, 2009 ที่ 12:36 pm |
สำหรับกลุ่มเกเร ผมขอแนะนำให้เพลงเกของสุหฤท เป็นเพลงประจำกลุ่มครับ เพราะคิดแบบเดียวกันเลย 5555
rit said this on กันยายน 11, 2009 ที่ 8:05 pm |
ถ้าป๋าชอบการแบ่งส่วนวัว ผมขอเสนอไอเดียเปลี่ยนสีตัวอักษรครับ
bigสีนึง mountainสีนึง musicสีนึง fesก็อีกสีนึง
แล้วถ้ากำหนดสีเวทีตามสีด้านบนก็เข้าทีมิใช่น้อยครับ ^ ^
คีย์ครับ said this on กันยายน 12, 2009 ที่ 11:51 am |
ตื่นเต้นจังเลย ป๋าเล่าได้มีพลังมาก ชักอยากไปสนุกเร็วๆแล้วค่ะ ^ ^
aunna said this on กันยายน 12, 2009 ที่ 9:37 pm |
ป๋าหนูไม่มีบัตรประชาชน
บัตรหายเข้างานได้ป่ะค่ะ
สมสมร ด้วงทอง said this on กุมภาพันธ์ 3, 2010 ที่ 12:15 pm |